[Sister Morphine ·
31/01/2025 § Σχολιάστε
Here I lie in my hospital bed
Tell me, sister Morphine, when are you coming round again?
Oh, I don’t think I can wait that long
Oh, you see that I’m not that strong
The scream of the ambulance is sounding in my ears
Tell me, sister Morphine, how long have I been lying here?
What am I doing in this place?
Why does the doctor have no face?
Oh, I can’t crawl across the floor
Ah, can’t you see, Sister Morphine, I’m trying to score
Well it just goes to show
Things are not what they seem
Please, sister Morphine, turn my nightmares into dreams
Oh, can’t you see I’m fading fast?
And that this shot will be my last
Sweet cousin Cocaine, lay your cool cool hand on my head
Ah, come on, sister Morphine, you better make up my bed
‘Cause you know and I know in the morning I’ll be dead
Yeah, and you can sit around, yeah and you can watch all
The clean white sheets stained red
◉
[επιβεβαίωσε την Ύπαρξή Του μία… σαύρα ·
30/01/2025 § Σχολιάστε
Ο Γέροντας επέμενε:―Αλήθεια σου λέω, είσαι πιο ανόητος και από μια σαύρα και θα σου το αποδείξω.Ο Γέροντας είδε εκεί κοντά μια σαύρα και τη φώναξε για να την ρωτήσει αν υπάρχει Θεός.Η σαύρα έτρεξε κοντά του, σηκώθηκε στα δύο της πόδια κι έσκυψε καταφατικά το κεφάλι της στον Γέροντα.Ο καθηγητής τα έχασε και άρχισε να κλαίει και ο Γέροντας του είπε:―Είδες ότι είσαι πιο ανόητος και από μια σαύρα; Η σαύρα γνωρίζει ότι υπάρχει Θεός και εσύ μορφωμένος άνθρωπος δεν κατάλαβες ότι υπάρχει Θεός.
◉
[σε έναν κόσμο που πλέον δεν θυμόταν·
27/01/2025 § Σχολιάστε
Ημιτελές Οκτώ
Βροχή. Ασταμάτητη βροχή. Ο κόσμος έμοιαζε να λιώνει. Να διαλύεται κάτω από το βάρος του νερού. Οι σταγόνες έπεφταν με ρυθμό που θύμιζε παλμό. Ένας αέναος χτύπος της καρδιάς του ουρανού. Αντί για ζωή, έφερνε διάβρωση. Ένα χρόνο τώρα. Ο ουρανός δεν είχε βάλει στόμα μέσα. Πάνω σε πόλεις. Σε χωράφια. Πάνω σε ανθρώπους που είχαν ξεχάσει πώς είναι να βλέπουν κάτι άλλο πέρα από το γκρίζο.
Τα πρόσωπα των ανθρώπων είχαν αλλάξει. Το δέρμα τους υγρό. Τα μάτια τους θολά. Έμεναν μισόκλειστα ν’ αντέξουν το μαστίγωμα της βροχής. Στέκονταν στις στάσεις, κάτω από κατεστραμμένες ομπρέλες, χωρίς να περιμένουν κάτι. Η βροχή είχε διαβρώσει προσδοκίες, όπως έκανε και με τους τοίχους, τις στέγες, τα δέντρα που στέκονταν γυμνά από φύλλα.
Το νερό είχε γίνει ο ήχος του κόσμου. Το πλαφ και πλιτς: ο απόλυτος ρυθμός, τόσο γνώριμος που σχεδόν ξεχνούσες ότι υπήρχε. Τα ποτάμια είχαν ξεχειλίσει, τα δάση είχαν βυθιστεί, τα σπίτια είχαν γίνει πλωτές σκιές. Κανείς δεν μιλούσε για το τέλος. Ούτε για το πότε είχε αρχίσει. Έβλεπαν την ίδια εικόνα. Ξανά και ξανά: το νερό να πέφτει, το χώμα να υποχωρεί, τα όρια να χάνονται.
Με τη συνεχόμενη βροχή, όλα είχαν βρει έναν νέο ρυθμό. Οι άνθρωποι έμαθαν να ζουν χωρίς ήλιο. Έμαθαν να περπατούν στο νερό μέχρι τα γόνατα. Άφηναν τα βήματά τους να χάνονται σε λίμνες που κάποτε ήταν δρόμοι. Κάποιοι πίστευαν ότι η βροχή δεν ήταν τιμωρία, αλλά καθαρμός, ένα τελετουργικό που καθυστερούσε να τελειώσει.
Κάποιοι όμως ήξεραν. Ήξεραν ότι η βροχή δεν είχε σκοπό. Δεν υπήρχε λύτρωση, ούτε τέλος. Μόνο σταγόνες που έπεφταν. Ασταμάτητα, σαν την ίδια την αιωνιότητα που έσταζε αργά. Μέσα σε έναν κόσμο που πλέον δεν θυμόταν τι σήμαινε να είναι στεγνός.
◉
[όλα κατηγορίας «ημιτελές»
[λείψανα κ.α.
26/01/2025 § Σχολιάστε
Η λατρεία των ιερών λειψάνων είναι ένα φαινόμενο που κουβαλά αιώνες ιστορίας και πίστης, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί και μια από τις πιο περίπλοκες πτυχές της θρησκευτικής παράδοσης. Από τη χριστιανική πλευρά, τα λείψανα θεωρούνται ιερά αντικείμενα, γεμάτα χάρη και θαυματουργικές ιδιότητες. Όμως, πίσω από τη θρησκευτική δέσμη, ξετυλίγεται ένα πιο κοσμικό και, ενίοτε, εμπορικό αφήγημα.
Η χριστιανική λειψανολατρεία φαίνεται να είναι η φυσική συνέχεια της αρχαίας ελληνικής ηρωολατρείας. Στην αρχαία Ελλάδα, οι ήρωες τιμούνταν ως ενδιάμεσοι μεταξύ ανθρώπων και θεών, ενώ τα οστά τους συχνά θεωρούνταν φυλακτά που μπορούσαν να προστατεύσουν πόλεις ή να προσδώσουν δύναμη σε στρατούς. Αυτή η αντίληψη δεν εξαφανίστηκε· μεταλλάχθηκε και ενσωματώθηκε στη χριστιανική παράδοση, όπου οι άγιοι και τα λείψανά τους απέκτησαν τον ίδιο ρόλο – πηγές θαυμάτων και προστασίας.
Όσο όμως αυξανόταν η ζήτηση για ιερά λείψανα, τόσο αυξανόταν και η πιθανότητα εκμετάλλευσης. Τον Μεσαίωνα, η ζήτηση νεκρών αγίων ήταν τέτοια που εμφανίστηκαν τεράστιες αγορές λειψάνων. Κομμάτια οστών, τρίχες, ακόμα και ρούχα αποδίδονταν σε αγίους, με τους εμπόρους να τροφοδοτούν την ανάγκη για πίστη – και κέρδος. Οι πιο «δημοφιλείς» άγιοι, όπως ο Άγιος Γεώργιος ή η Αγία Βαρβάρα, φαίνεται να είχαν περισσότερα λείψανα διασκορπισμένα ανά τον κόσμο από ό,τι θα μπορούσαν να αντέξουν οι φυσικοί τους σκελετοί.
Η απάτη των ιερών λειψάνων δεν είναι μυστικό. Ιστορικοί και θεολόγοι συχνά αναγνωρίζουν ότι η ανάγκη για θρησκευτικά σύμβολα και θαύματα άνοιξε τον δρόμο για πλαστογραφίες και απάτες. Αλλά η ουσία του φαινομένου ίσως να μην βρίσκεται μόνο στην αυθεντικότητα των λειψάνων, αλλά στο τι αντιπροσωπεύουν. Όπως και η ηρωολατρεία, η λειψανολατρεία αντανακλά την ανθρώπινη ανάγκη να συνδεθεί με το θείο, να βρει ελπίδα και παρηγοριά.
Παρόλα αυτά, ο κυνισμός της εμπορικής εκμετάλλευσης της πίστης δεν μπορεί να αγνοηθεί. Όταν η αυξανόμενη ζήτηση για νεκρούς αγίους μετατρέπεται σε μια αγορά όπου ο θείος συναντά τον κερδοσκοπικό, δημιουργείται ένα αμφιλεγόμενο αφήγημα που δεν αφορά μόνο την πίστη, αλλά και την ανθρώπινη φύση – και την τάση μας να αναζητούμε το ιερό, ακόμα και μέσα από τα πιο αμφιλεγόμενα μέσα.
αγριμολογος 