αγριμολογος

Η νοσταλγική μυρωδιά του δέρματος του παλιού Morris Minor μοντέλο μάλλον του 1958 που το οδήγησα, ήδη παλιό, το 1966, κι οι αναμνήσεις που αναδύονται από μιαν άλλη εποχή. Η πρώτη συναρπαστική απόπειρα οδήγησης αυτοκινήτου (ναι, δεξιοτίμονου!) στα δώδεκά μου χρόνια. Τι αίσθηση! Διότι ξέρετε, τα περισσότερα παλιά αυτοκίνητα ήταν «ντυμένα» εσωτερικά από γνήσιο δέρμα, το οποίο, με την πάροδο του χρόνου, αναπτύσσεται μια πατίνα που επηρεάζει και τη συνολική μυρωδιά από τις αρωματικές ενώσεις όλων των παλιών υλικών που φθείρονται, όπως η κόλλα, τα λιπαντικά κλπ.

Γνωστή άλλωστε η σύνδεση του ανθρώπου με αναμνήσεις από μυρωδιές και εικόνες του παρελθόντως.

Νότιος Αφρική. Αξέχαστα παιδικά χρόνια.

✳︎

Όλα της κατηγορίας «αλλοτινά» —>

◉

Ζητηματα Ελευθεριας

Answer: You would not survive more than a few (democratically, of course…) hours

Beware!

◉

«[…] Κατά τα άλλα το μόνο που σκέφτεται είναι αν θα μείνει ή θα σηκωθεί· βρίσκει ανυπόφορες τις μύγες που περιστοιχίζουν βουερές το κοπάδι· κοιτάζει να δει αν υπάρχει ανάμεσα κανένας ταύρος· συλλογίζεται προς τα πού άραγε να συνεχίζει ο δρόμος: όλα αυτά είναι αναρίθμητες μικρές προθέσεις, έγνοιες, υπολογισμοί, παρατηρήσεις, κι είναι σαν να σχηματίζουν το χαρτί που πάνω αποτυπώνεται η εικόνα του κοπαδιού. Δεν ξέρει κανείς τίποτε για το χαρτί, ξέρει μόνο το κοπάδι πάνω του ―»

*

[από: Ρόμπερτ Μούζιλ, Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες, εκδ. Οδυσσέας

◉