σύντομο ανέκδοτο:«Εκκλησία, άγρυπνος φρουρός Ακρόπολης»
25/07/2009 § Σχολιάστε

Ένα φιλμάκι του Κώστα Γαβρά (συνολικής) διάρκειας δεκατριών μόλις λεπτών – μια αστραπιαία θα έλεγα – ιστορική αναδρομή της Ακρόπολης ανά τους αιώνες. Ο αφηγητής επεξηγεί: «Οι νέες αντιλήψεις για την τέχνη που επικράτησαν κατά την παλαιοχριστιανική εποχή, οδήγησαν στην καταστροφή πολλών έργων τέχνης σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο»- για μερικά δευτερόλεπτα, προβάλλεται μια σκηνή από βυζαντινούς ρασοφόρους να σφυροκοπούν κατακερματίζοντας μέρη του αετώματος του ναού… Αυτό το ελάχιστο, αλλά ιστορικά θεμελιωμένο από ιστορικούς και αρχαιολόγους – σαν πράξη γεγονός, ενόχλησε την Εκκλησία της Ελλάδος που· με τον πολιτισμό και την πραότητα που πάντα διέκρινε τις πράξεις της (εξακριβωμένο), εδώ και πολλούς αιώνες, εγκατεστημένη στο σβέρκο εκατομμυρίων ανθρώπινων συνειδήσεων πάνω στον αγέλαστο θρόνο της – που ζήτησε από το «Υπουργείο Πολιτισμού» (ζητώ συγχώρεση για τα εισαγωγικά) του κ. Σαμαρά να αφαιρέσει τα επίμαχα σημεία (των ρασοφόρων που τεμαχίζουν τον ναό). Το Υπουργείο ταπεινωμένο και υπάκουο, έπραξε το αδιανόητο – για ένα κοσμικό κράτος, μέλος της πολιτισμένης κοινωνίας των εθνών – επέβαλε λογοκρισία στη ταινία του Κώστα Γαβρά με την δικαιολογία ότι ένα ιστορικό μνημείο «πρέπει να ενώνει αντί να διχάζει». Δηλαδή ένα ιστορικό μνημείο διαγράφει την ιστορική του διαδρομή για το καλό μας, στο όνομα της ομοψυχίας του ενδόξου – κατά τα άλλα – έθνους μας. Μένουμε ήσυχοι. Η Ιστορία επιτέλους σιώπησε…
κηφήνες.
.
.
.
.
.
.
Σχολιάστε