«Μυρίζει καμφορά και γιασεμί»

22/04/2015 § Σχολιάστε

post22.4.15

Χιόνι

Πλησιάζω στο σπίτι. Δύο ίδιες γυναίκες με κοιτούν από το μοναδικό παράθυρο. Ανεβαίνω τις σκάλες της αυλής. Τα πόδια μου χώνονται στο χιόνι μέχρι το γόνατο. Το σπίτι δεν έχει πόρτα αλλά ένα μουσαμά που κρέμεται. Μυρίζει καμφορά και γιασεμί. Οι δύο γυναίκες είναι όμορφες και φοράνε μακριά γαλάζια πουλόβερ. Η μία κρατάει ένα ανθοδοχείο. Η άλλη φοράει περούκα με χρυσόσκονη. «Έχουμε ένα δωμάτιο για σας. Στο βάθος του κήπου». Με οδηγούν στο πορτοκαλί χολ, πρώτα αυτή με την περούκα και μετά αυτή με το ανθοδοχείο που τώρα είναι πολύ κοντή, σχεδόν νάνος. «Εδώ ο κήπος. Νά η λίμνη. Νά και το σωσίβιο». Μου φορούν το σωσίβιο και με βάζουν στην ξύλινη σχεδία. «Το δωμάτιο είναι στην άκρη της λίμνης. Σε τρία λεπτά θα έχετε φτάσει».

***

[Από το υπέροχη μικρή συλλογή της ©Εύας Στεφανή, «Τα μαλλιά του Φιν» -εκδόσεις Πόλις]

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading «Μυρίζει καμφορά και γιασεμί» at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: