plaisir: Luis

20/06/2016 § Σχολιάστε

Luis Buñuel Portolés (1900-1983)

luis20.6.16

«H Closerie des Lilas δεν ήταν τότε παρά ένα καφέ, όπου σύχναζα σχεδόν κάθε μέρα. Δίπλα ήταν το Bal Bullier, όπου πηγαίναμε συχνά, πάντοτε μεταμφιεσμένοι. Ένα βράδυ είχα ντυθεί καλόγρια. Ήταν μια υπέροχη μεταμφίεση, πολύ προσεγμένη· είχα μάλιστα βάλει λίγο κραγιόν και ψεύτικες βλεφαρίδες. Περπατούσαμε στο μπουλβάρ Μονπαρνάς με μερικούς φίλους, ανάμεσα στους οποίους κι ο Χουάν Βιθένς ντυμένος καλόγερος, όταν ξαφνικά βλέπουμε δυο αστυνομικούς να έρχονται προς το μέρος μας. Άρχισα να τρέμω κάτω από το ράσο μου, γιατί στην Ισπανία τέτοιου είδους αστεία πληρώνονται με πέντε χρόνια φυλακή. Αλλά οι δυο αστυνομικοί σταματούν χαμογελαστοί, κι ο ένας τους με ρωτάει όλε ευγένεια:

– Καλησπέρα αδελφή. Τι μπορώ να κάνω για σας;

Στο Bal Bullier ερχόταν μερικές φορές μαζί μας κι ο υποπρόξενος της Ισπανίας. Ορμπέα. Ένα βράδυ που ζητούσε κάτι να μεταμφιεστεί έβγαλα το ράσο που φορούσα και του το έδωσα. Από κάτω, προνοητικώς, φορούσα μια πλήρη στολή ποδοσφαιριστή.»

 

[Luis Buñuel, Η τελευταία πνοή, Οδυσσέας 1984]

*

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading plaisir: Luis at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: