Πρατήριο βενζίνης

02/05/2018 § Σχολιάστε

Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου

Είμαι η έρημη ασφαλτωμένη δημοσιά που αφήνεται
σα μεθυσμένη ανηφορίζοντας με τις μοτοσικλέτες,
αισθαντικό, ολονύχτιο φως που αγρυπνά
σ’ ερημικό πρατήριο βενζίνης – γιατί βλέπω
τα ολόκλειστα αυτοκίνητα σαν παίρνουν τη στροφή
με τις σβηστές τους μηχανές, γιατί τα βλέπω
μες στο εκτυφλωτικό τους φως να σου ανάβουν
εξαίσια υπερκόσμια μουσική – κι ακόμα είμαι
το ξαφνικό μελάνιασμα στο καθαρό λουσμένο φως
η κλειδωμένη μου φωνή μέσα στα δάχτυλα
μέσα στο σώμα

Κι εγώ μετεωρίζομαι σα φλέβα
καλοκαιριού, σα να ’χω σβήσει όλα
τα φώτα μου και περιμένω ακόμα

*

[από το Ο Δύσκολος Θάνατος, Νεφέλη 1985

 

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading Πρατήριο βενζίνης at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: