[Έργα και ημέραι·

01/02/2019 § Σχολιάστε

Τάσος Λειβαδίτης (1922-1988)

Ωστόσο κανείς δέ μάντευε ακόμα το τέλος —ήταν θυμάμαι σούρουπο, ώρα που υπόσχεται τον Θεό και προοιωνίζει τον δήμιο, εξ άλλου με βασάνιζε και το αίνιγμα της γεννήσεώς μου, θέλω να πω ότι οι γονείς μου ήταν θνητοί ενώ εγώ είχα άλλες βλέψεις κι η υδρορροή σαν ένα κομμένο λαρύγγι τραγουδούσε το φθινόπωρο ή ποιός δεν έκαψε τα χέρια του μες στη φωτιά του κόσμου ετούτου— αλλά θ’ αναρωτηθεί κανείς γιατί κοιμόμουν αγκαλιά μ’ αυτόν τον τηλεφωνικό κατάλογο που πρόδιδε τις αρχές μου, ε, ήταν κι αυτό μια υπόσχεση για λιγότερη μοναξιά, ένα λάφυρο απ’ την αιώνια ανωνυμία — ώσπου ξημέρωνε κι ερχόταν ένας καινούργιος πόνος να με σώσει απ’ τον παλιό.

[Συλλογή 1983: Ο τυφλός με τον λύχνο/Δάφνες για νικημένους]

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading [Έργα και ημέραι· at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: