[Παρασκευά εγκώμιον·
18/12/2017 § Σχολιάστε
I.
«Πνεύμα ο Παρασκευάς, και τους προσκυνούντας Αυτόν εν
Πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν»
[Γιάννης, καφενείο «Ο Λέντζος» 500μ.Χ.]
Όταν γίνεται λόγος περί των μυστηρίων του Παρασκευά, ας μη γεννάται εντός σου η ερώτησις: πως είναι τούτο δυνατόν; Δεν γνωρίζεις πως ο Παρασκευάς εδημιούργησε τον κόσμον εκ του μηδενός· ούτε δύνασαι να μάθεις πως ο Παρασκευάς μυστηρίως εργάζεται. Τα μυστήρια του Παρασκευά πρέπει να μείνουν διά σε μυστήρια, διότι δεν είσαι Παρασκευάς και δεν ημπορείς να γνωρίζεις ό,τι είναι γνωστόν εις μόνον Σοφόν, Παντοδύναμον Παρασκευάν. Είσαι το δημιούργημα των χειρών Του, το πλέον ασήμαντον δημιούργημά Του. Ενθυμού ότι υπήρχε καιρός, κατά τον οποίον δεν υπήρχε τίποτε, και μετά ταύτα παν ό,τι υπάρχει τώρα, εδημιουργήθη εκ του μηδενός υπό του Λόγου του Παρασκευά. «Χωρίς Αυτού ουδέ εν, ό γέγονεν» [Χρυσοβαλάντης ο εκ Περιστερώνος, Ευξείνου Πόντου 510 μ.Χ.]
*
Κυρίες και κύριοι Ανεπαρκείς:
Συνεχίζεται
η φωτογραφία είναι του αγριμολόγου
Διαβάστε τα Άπαντα του Παρασκευά
[To σκάνδαλο της ΜΚΟ «Χρυσός Ιχθύς»·
06/12/2017 § Σχολιάστε
Το κείμενο είναι προϊόν φαντασίας.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική

Πόσα χρήματα κατηγορείται ότι υπεξαίρεσε η ΜΚΟ «Χρυσός Ιχθύς» της Εκκλησίας Των Αγίων Αμνών;
Σε δίκη ενώπιον του Τριανταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων παραπέμπονται με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, τέσσερις υπεύθυνοι της ΜΚΟ «Χρυσός Ιχθύς» της εκκλησίας Αγίων Αμνών, της περιόδου 1805-1806, σχετικά με την υπόθεση χρηματοδοτήσεων για δράσεις που παρέμειναν ημιτελείς ή δεν πραγματοποιήθηκαν καθόλου.
Το βούλευμα, κάνοντας δεκτή ανάλογη πρόταση του εισαγγελέα εφετών, Ιεροκλή. Ιερόπουλου, διατάσσει την παραπομπή σε δίκη του άλλοτε στενού συνεργάτη του μακαριστού Φριξόδουλου και διαχειριστή της ΜΚΟ, Βαλάντη Κορλεονιάδη, της πρώην επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, Γεωργίας Σάνδης και των πρώην Εκκλησιαστικών Οικονομικών Επιθεωρητών της Εκκλησίας Των Αγίων Αμνών, Τζοβάνι Φουσκωτό και Ιερολόγου Κοντού, στους οποίους αποδίδονται, κατά περίσταση, τα αδικήματα της υπεξαίρεσης, με την επιβαρυντική περίσταση του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου (2608/100), της συνέργειας σε αυτή, της απιστίας και της ψευδούς βεβαίωσης.
Αντικείμενο της υπόθεσης, είναι ποσό €15,6 εκατομμυρίων ευρώ που έλαβε η ΜΚΟ την επίδικη περίοδο από το υπουργείο Εξωτερικών, για συγκεκριμένες δράσεις, με κυρίαρχη την αποστολή επισιτιστικής βοήθειας στο κράτος του Μιράκ, οι οποίες ωστόσο, κατά την δικογραφία, είτε δεν πραγματοποιήθηκαν καθόλου, είτε παρέμειναν ανολοκλήρωτες. Σύμφωνα με το βούλευμα, η ΜΚΟ «Χρυσός Ιχθύς» έλαβε ποσό €15,6 εκατομμυρίων, ως προκαταβολή του ποσού των 27 εκατομμυρίων ευρώ, για την αποστολή έκτακτης επισιτιστικής βοήθειας στο Μιράκ.
Η αποστολή αφορούσε την διανομή 6.660.000 κιλών κατεψυγμένων γαλλοπούλων και η διάρκεια υλοποίησης του έργου συμφωνήθηκε σε έξι μήνες, από τον Σεπτέμβριο του 1806 έως και τον Μάρτιο του 1807.
Στους κατηγορουμένους καταλογίζεται ότι τελικώς, από την ΜΚΟ «Χρυσός Ιχθύς» αγοράστηκαν μόνο 37.200 κιλά κατεψυγμένων γαλλοπούλων, τα οποία αποθηκεύτηκαν σε ψυγεία στην αγορά του Μαρέντη, αλλά κατόπιν ελέγχου από την Πουλερική Υπηρεσία του Πειραιά, ολόκληρη η ποσότητα κρίθηκε «ακατάλληλη για κατανάλωση και βρώση».
Όπως αναφέρεται στην δικογραφία, η αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΕΞ προχώρησε σε καταγγελία της σύμβασης με την ΜΚΟ «Χρυσός Ιχθύς», τον Ιούνιο του 1807, ζητώντας την επιστροφή εντός 30 ημερών και εντόκως, του ποσού των €15,6 εκατ. ευρώ.
Η ΜΚΟ «Χρυσός Ιχθύς» φαίνεται να επέστρεψε μόνο €500.00, ενώ για το υπόλοιπο ποσό οι δικαστικές αρχές δέχονται πως «ενσωματώθηκε παρανόμως» στην περιουσία του κ. Βαλάντη Κορλεονιάδη, που είχε, σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, τον απόλυτο έλεγχο των οικονομικών της ΜΚΟ «Χρυσός Ιχθύς»
Στην δικογραφία για την υπόθεση της ΜΚΟ, περιέχονται και άλλα, πολύ μικρότερα, ποσά χρηματοδοτήσεων, για έργα που δεν υλοποιήθηκαν στο σύνολό τους, όπως ήταν κατασκευή Μουσείου εντός του Πατριαρχικού Οίκου του Πατριαρχείου Μεγίστου Αλεξάνδρου, η κατασκευή σχολής επαγγελματικής κατάρτισης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Β. Φουμάτρα της Μελιδονησίας και η υποστήριξη κακοποιημένων γυναικών στη Βόρεια Φιτζινησία.
[ο ρατσισμός κι η μισαλλοδοξία δεν εξαφανίζονται με το μάζεμα υπογραφών·
26/11/2017 § Σχολιάστε
Το κείμενο είναι προϊόν φαντασίας.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική

φωτογραφία από την άλλη μου πατρίδα, τη Νότιο Αφρική της εποχής του Απαρτχάιντ…
Ας υποθέσουμε (αυτά δεν γίνονται) ότι σύμφωνα με το σκεπτικό μιας ομόφωνης απόφασης ενός ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος, ένας παπάς ο οποίος, κατά γενική ομολογία των περισσοτέρων πιστών, «ανήκει στους κορυφαίους υψηλόβαθμους παπάδες της Εκκλησίας της Ελλάδος» αναγορεύεται (αυτά δεν γίνονται) σε επίτιμο διδάκτορα του τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Τάδε πανεπιστημίου.
Με αφορμή αυτό το γεγονός (που είπαμε, αυτά δεν γίνονται) ξεσπούν σφοδρές αντιδράσεις για αυτή την απόφαση του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Τάδες Πανεπιστημίου να αναγορεύσει τον υψηλόβαθμο παπά επίτιμο διδάκτορα. Μάλιστα, οι αντιδράσεις είναι τόσο σφοδρές που κάποιοι πολίτες ξεκινούν καμπάνια ηλεκτρονικής συλλογής υπογραφών, προκειμένου να ακυρωθεί η απόφαση του τμήματος.
Ας υποθέσουμε ότι η «Φωνή Λαού» μέσω αυτών των υπογραφών (που δεν γίνεται) εισακούστηκε και η αναγόρευση αυτή (αυτά δεν γίνονται) ακυρώνεται.
Ας υποθέσουμε και πάλι, ότι ο λόγος αυτής της δημόσιας διαμαρτυρίας και κατακραυγής είναι ότι ο υψηλόβαθμος αυτός παπάς είναι γνωστός για τις (που δεν υπάρχει περίπτωση, ως γνωστόν, παπάδες του είδους δεν υπάρχουν) μισαλλόδοξες και ρατσιστικές του απόψεις.
Έχετε την εντύπωση πως αίφνης, ο ανορθολογισμός, η δεισιδαιμονία και τα πιστεύω της συντριπτικής πλειοψηφίας του κόσμου, αίφνης θα εξαφανίζονταν μέσω κάποιων… υπογραφών;
Καλύτερα να επανεξετασθούν τα κεφάλαια, με αυτή τη σειρά: «Εκπαίδευση – Παιδεία – Κοσμικό Κράτος».
Εκεί βρίσκονται οι όποιες, μακροχρόνιες λύσεις.
[σύγχρονε €λληνικέ δημιουργίε·
03/11/2017 § Σχολιάστε
Ο Παΐσιος προστάτης των Διαβιβάσεων
Μια εύστοχη απόφαση-επένδυση-αριστούργημα της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου

Στην απόφαση απαντά η Τσαγιέρα του Bertrand Russell (1872-1970):
«Αν έλεγα ότι μεταξύ Γης και Άρη υπάρχει μία πορσελάνινη τσαγιέρα σε ελλειπτική τροχιά γύρω απο τον ήλιο, κανείς δεν θα μπορούσε να διαψεύσει τον ισχυρισμό μου, αρκεί να πρόσθετα ότι η τσαγιέρα είναι τόσο μικρή που δεν θα μπορούσαν να την ανιχνεύσουν ούτε τα πιό ισχυρά τηλεσκόπιά μας.
Όμως, αν στη συνέχεια έλεγα ότι, αφού ο ισχυρισμός μου δεν μπορεί να διαψευστεί, θα ήταν ασυγχώρητη απρέπεια να τον αμφισβητούμε με την λογική μας, τότε οι περισσότεροι δικαίως θα θεωρούσαν ότι έλεγα ανοησίες.
Αν όμως η ύπαρξη μιας τέτοιας επουράνιας τσαγιέρας αναφερόταν σε πανάρχαια βιβλία, και διδασκόταν ως ιερή αλήθεια κάθε Κυριακή, και ενσταλαζόταν στα μυαλά μικρών παιδιών σε όλα τα σχολεία, τότε ακόμα και ο παραμικρός δισταγμός, θα ήταν τέτοιο δείγμα εκκεντρικότητας, που σε φωτισμένους καιρούς θα απέφερε στον αμφισβητία το επίζηλο προνόμιο της ψυχιατρικής φροντίδας, ενώ σε πιο πρώιμη περίοδο την Ιερά Εξέταση.»

