Κάθε εποχή έχει το ψέμα ή την αλήθεια της, όπως το δει κανείς…
22/04/2013 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κάθε εποχή έχει το ψέμα ή την αλήθεια της, όπως το δει κανείς…
Buster Keaton in the roaring ’20s
Προφανώς «οι βόρειοι» τρέμουν τώρα που η Ελλάς σκοπεύει δια στόματος των πολιτικών (κυβερνητικών και αντιπολιτευομένων) ογκόλιθων να δημιουργήσει Τη Συμμαχία του Νότου, καθότι οσονούπω προβλέπεται να συνταχθούν μαζί τους οι ηγέτες της Ιταλίας, Ισπανίας και της Πορτογαλίας (της πρώτης όταν και εφόσον ανακηρυχτούν), αφήστε δε τον Ολάντ τον πανίσχυρο ηγέτη της Γαλλίας με τη δημοτικότητα στο ναδίρ, που θεωρείται σίγουρο ότι θα αφήσει σύξυλη την υπόθεση του ελλιπούς κρατικού προϋπολογισμού, την διόγκωση της ανεργίας, τη διογκούμενη ύφεση και την αμέριστη συμπαράστασή της με τους Μερκελοσόιμπλε, και άλλων ασήμαντων προβλημάτων της χώρας του –και θα συνεισφέρει εμπράκτως, σαν δαιμονισμένος, στην ευφυέστατη έμπνευση των νεοελλήνων πολιτικών ταγών περί Συμμαχίας του Νότου –εξάλλου, τα νότια παράλια της Γαλλίας τα χαϊδεύει η ευλογημένη θάλασσα της Μεσογείου –αυτό που το πας, δεν είναι λίγο. Οι ζυμώσεις προς πραγμάτωση της συμμαχίας αυτής, όπως προείπα, οσονούπω ξεκινούν, έχουν ήδη ξεκινήσει ελπιδοφόρες συζητήσεις, σε όλα τα τηλεοπτικά παράθυρα. Στους διαδρόμους της βουλής το παρασκήνιο δίνει και παίρνει, λέγεται δε ότι, οι κ.κ. Τράγκας και Αυτιάς, αλλά και άλλοι έγκριτοι δημοσιογράφοι επικροτούν την ιδέα. Δεν θα αναφέρω τους κ.κ. κομμαντάντε Τσίπρα ή τους Καμμένους Έλληνες που η στήριξή τους στη Συμμαχία θεωρείται ευχάριστα θετική -εγώ θα πρόσθετα μικρή μεν αλλά κόμβος. Με λίγα λόγια η Ευρώπη κρατάει την αναπνοή της μπρος τη δυναμική πρωτοβουλία της Ελλάδας. Έγκυροι ελληνικοί διπλωματικοί κύκλοι αναφέρουν ότι μόλις δημιουργηθεί και εδραιωθεί η Συμμαχία του Νότου, τότε η κυβέρνηση διά πρωθυπουργού κ. Σαμαρά, θα αφοσιωθεί απρόσκοπτα σε δευτερεύοντα ζητήματα όπως ο εκσυγχρονισμός του Δημοσίου, της Δικαιοσύνης, της Εκπαίδευσης, της μείωσης της γραφειοκρατίας, ώστε να δημιουργηθούν τάχιστα, τουλάχιστον 1.000.000 θέσεις εργασίας, πράγμα που δεν θεωρείται δύσκολο καθότι ο κ. Βενιζέλος ήδη έχει προτείνει τρόπους για απορρόφηση 700.000 εξ αυτών μέσω Δήμων κ.α. του «στενού και ευρύτερου τομέα» διότι, μπορεί με τόσους διορισμούς να ξαναγεμίσουμε δημόσιους υπαλλήλους, όπως καταγγέλλουν ορισμένοι αιώνια ανικανοποίητοι, ξεχνούν όμως ότι τώρα το κράτος αυτό θα είναι πλέον σφόδρα εκσυγχρονισμένο. Δεν είναι το ίδιο.
Επιτέλους, στους πολιτικούς μας αξίζουν πλέον, πολλά μεγάλα Εύγε.
Πάρτε Τα!
Ναααα.
.
Η εκκλησία €3.370.000(!) για site (μια λέξη για «Μανωλάδα»;)
20/04/2013 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η εκκλησία €3.370.000(!) για site (μια λέξη για «Μανωλάδα»;)
Έτσι εξηγείται γιατί η Εκκλησία της Ελλάδος δεν βρήκε χρόνο να… καταδικάσει τα εγκληματικά «γεγονότα» στη Μανωλάδα, όπου ως πανελληνίως γνωστόν, «κάποιοι» ατακτούληδες ορθόδοξοι χριστιανοί, πυροβόλησαν και τραυμάτισαν σοβαρά αλλοδαπούς εργάτες στη Μανωλάδα Ηλείας γιατί ζήτησαν τα δεδουλευμένα 6 μηνών...
είδατε πουθενά χρυσάφι;
Διαβάζουμε με έκπληξη κι αναρωτιόμαστε, τι site είναι αυτό, όπου με βάση το υπέρογκο κόστος κάνει τις ιστοσελίδες της Microsoft και της Apple να φαντάζουν, μπροστά στο site της Εκκλησίας λιλιπούτεια ασήμαντες; (ΕΣΠΑ, hello?)
*
Διαβάζουμε από την εφημερίδα ‘Το Καρφί«:
Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών αποφάσισε να χρησιμοποιήσει από το κονδύλιά της, 3.370.000 ευρώ, για τη δημιουργία site! Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Καρφί», που αναφέρει και τη σχετική απόφαση, ανακοινώθηκε η δημιουργία «ηλεκτρονικής πλατφόρμας οργάνωσης του εθελοντισμού του προνοιακού έργου της Εκκλησίας», μέσω ΕΣΠΑ.
Το συνολικό κόστος είναι 3.737.529,73 ευρώ και όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της απόφασης, πρόκειται για μία εφαρμογή που θα διαχειρίζεται το σύνολο της πληροφορίας που σχετίζεται με τους παρόχους / προσφέροντες και με τους αποδέκτες του προνοιακού έργου. Επιπλέον, στο πλαίσιο του έργου θα υλοποιηθεί πρότυπο τηλεματικό κέντρο, το οποίο θα αποτελεί δίαυλο συγκέντρωσης και αναδιανομής της πληροφόρησης που συνδέεται με την παροχή προνοιακών υπηρεσιών.
Το πρότυπο τηλεματικό κέντρο θα κοστίζει 594.327,4 ευρώ, ενώ στα υπόλοιπα υποέργα η «ψηφιακή πλατφόρμα οργάνωσης» έχει προϋπολογισμό 2.680.380,09 ευρώ, το «επιχειρησιακό μοντέλο λειτουργίας εφαρμογών και συστημάτων» έχει προϋπολογιστεί στις 271.092 ευρώ, ενώ έχουν προβλεφθεί και 72.570 ευρώ για «ενέργειες δημοσιότητας» και 119.160 ευρώ για «δημιουργία προστιθέμενης αξίας στην πράξη με ίδια μέσα».
Η αναγκαιότητα του έργου, σύμφωνα με την Αρχιεπισκοπή είναι «η μετουσίωση της εθελοντικής προσφοράς σε προνοιακό έργο» και καθορίζεται ως «βασική λειτουργία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και των λοιπών φορέων που συνθέτουν την Εκκλησία της Ελλάδος».
Φυσιολογικά δηλαδή πράγματα…
.
.
«Φρουί γκλασέ» -το φακελάκι με άλλο όνομα…
15/04/2013 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «Φρουί γκλασέ» -το φακελάκι με άλλο όνομα…
Στο αρθρο 68, παραγραφος 3, αναφερεται ρητά ότι «Δε συνιστα δωροδοκια η απλη υλικη παροχη προς εκφραση ευγνωμοσυνης»
Πείτε ότι θέλετε για τον ιδιόρρυθμο κ. Βέλτσο με τα δυσανάγνωστα κείμενα και το ναρκισσισμό του, αλλά όταν λέει τα σύκα-σύκα, είναι απολαυστικά εύστοχος, τσακίζοντας με ελάχιστες κουβέντες κόκαλα για τα αυτονόητα -αυτά που ακόμα περιμένουμε να βρεθεί μία κυβέρνηση να τα νομοθετήσει…
Λέει λοιπόν ο κ. Βέλτσος:
Εκπλήσσομαι που ο Α. Ρουπακιώτης δικαιολόγησε στην τηλεόραση τη διάταξη Πανούση περί «απλής παροχής προς έκφρασιν ευγνωμοσύνης» (στο γιατρό), δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ, περί νομίμου δωροδοκίας, με το σκεπτικό ότι «δεν υπάρχει δώρο χωρίς χρηματική αξία» (άκουσον!).
Αλλά γιατί δεν διερωτάται ο υπουργός εάν το δώρο καθεαυτό αρκεί για να ακυρώσει τη δωρεά; Και γιατί δεν υποψιάζεται πως η αλήθεια του δώρου αντιστοιχεί σε κανένα δώρο; Ψιλά γράμματα προφανώς το ότι το «δώρο», φερειπείν, μπορεί να είναι το άλλο όνομα του «αδύνατου», όπως άλλωστε και το φακελάκι, το άλλο όνομα των φρουί γκλασέ. [Το Βήμα]
…κι αν θέλετε να μάθετε τι εννοεί, το εξηγεί με σαφήνεια ο Βαγγέλης Τριάντης:
«Μηδενική ανοχή στα φαινόμενα διαφθοράς. Καμία σκιά, όλα στο φως. Γιατί όσο αφήνουμε σκιές δεν σώζουμε μόνο τους ενόχους, σπιλώνουμε και τους αθώους», έλεγε σε συνέντευξή του στο Βημαgkazino στα τέλη Σεπτέμβρη του 2012, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Ελάχιστους μήνες στο τιμόνι της εξουσίας ο κ. Σαμαράς είχε υψώσει ιδιαίτερα τον πήχυ στην αντιμετώπιση της διαφθοράς. Ένα φαινόμενο που αρκετοί εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου έχουν χαρακτηρίσει στο παρελθόν ως «συστημικό», σηκώνοντας τα χέρια ψηλά στην αντιμετώπισή του.
Φαίνεται όμως ότι η κυβέρνηση του κ. Σαμαρά βρήκε ένα πρωτότυπο τρόπο για να αντιμετωπίσει τη διαφθορά. Αντί να την πατάξει, επέλεξε απλά να τη νομιμοποιήσει, με ένα τρόπο που ξεσηκώνει το λαϊκό αίσθημα και που εγείρει πολλά ερωτηματικά. Πρόκειται για το νόμο 4139/2013 (ΦΕΚ Α΄74) που ψηφίστηκε πρόσφατα στη Βουλή περί «εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις». Με τη μόνη διαφορά ότι ο συγκεκριμένος νόμος περιέχει και τροποποιήσεις του ποινικού κώδικα που αφορούν την παθητική και ενεργητική δωροδοκία.
Στο άρθρο 68, παράγραφος 3, αναφέρεται ρητά ότι «Δε συνιστά δωροδοκία η απλή υλική παροχή προς έκφραση ευγνωμοσύνης». Πιο απλά το περίφημο «φακελάκι» νομιμοποιείται εάν η όλη διαδικασία γίνεται ως έκφραση ευγνωμοσύνης προς τον υπάλληλο που εξυπηρετεί τον πολίτη. Διάφοροι γιατροί, υπάλληλοι πολεοδομιών, εφοριακοί, τελωνειακοί κτλ που για χρόνια ολόκληρα τα έπαιρναν κάτω από το τραπέζι, πλέον νομιμοποιούνται να το κάνουν απροκάλυπτα εάν γίνεται για λόγους ευγνωμοσύνης. Λες και δεν είναι υποχρέωση και μέρος της δουλειάς τους να βρίσκονται στην υπηρεσία του πολίτη.
Με τον τρόπο αυτό όχι μόνο δεν πρόκειται να περιοριστεί το φακελάκι, αλλά θα διογκωθεί ακόμα πιο πολύ. Με τη μόνη διαφορά ότι η δωροδοκία θα καλύπτεται πλέον και από το νόμο, εάν φέρει την ταμπέλα της «έκφρασης ευγνωμοσύνης».
Το όνομά μου είναι Deutsche… «Deutsche Bank»
07/04/2013 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το όνομά μου είναι Deutsche… «Deutsche Bank»
photo©Michel, optimiced.com
Της Ζέζας Ζήκου
Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ… γνωρίζαμε πως όποια πέτρα να σηκώσεις μια γερμανική απάτη ή διαπλοκή βρίσκεται. Στο παιχνίδι αυτό ιδιαίτερα διέπρεπε η Deutsche Bank (που επιδιώκει προσφάτως με άγρια μέσα να κατασπαράξει τη λαβωμένη Εθνική Τράπεζα). Οπως αποκάλυψαν χθες οι Financial Times, υπό έρευνα έθεσε η γερμανική Κεντρική Τράπεζα (Bundesbank) την Deutsche Bank για να εξακριβωθεί αν κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007/08 που διέλυσε το τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ, έκρυψε ζημίες σε πιστωτικά παράγωγα αξίας περίπου 12 δισ. δολαρίων. Σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας, αν οι ισχυρισμοί αληθεύουν τότε η απάτη της γερμανικής τράπεζας βοήθησε την κυβέρνηση στην αποφυγή ενός ενδεχόμενου σχεδίου διάσωσης.
Οι ερευνητές της Bundesbank θα έρθουν σε επαφή με όλους τους εργαζομένους και τα ανώτερα στελέχη που είχαν γνώση των συναλλαγών της τράπεζας σε σύνθετα πιστωτικά παράγωγα από το 2006 μέχρι το 2009. Η ίδια η Deutsche Bank αρνείται τους ισχυρισμούς χαρακτηρίζοντάς τους παλιούς και υποστηρίζει ότι έχουν ελεγχθεί στο παρελθόν από νομική εταιρεία η οποία απέδειξε ότι δεν έχουν καμία βάση. Σύμφωνα με τους F.T., οι καταγγέλλοντες είναι τρεις εργαζόμενοι της τράπεζας που απευθύνθηκαν χωριστά στη γερμανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και υποστήριξαν ότι κατά τη διάρκεια της αναταραχής στις πιστωτικές αγορές την περίοδο 2007-2009, η Deutsche Bank απέφευγε να καταγράψει τις απώλειες που υπέστη λόγω της επιδείνωσης της αγοράς. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, οι απώλειες αυτές ενδεχομένως να φτάνουν μέχρι και τα 12 δισ. δολάρια. Το 2009 είχα στα χέρια μου μια έκθεση της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών, σύμφωνα με την οποία η Γερμανία είχε δανείσει σχεδόν 1,5 τρισ. δολάρια στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ιταλία. Στην αρχή της κρίσης, το 30% των συνολικών δανείων προς τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα αυτών των κρατών προέρχονταν από γερμανικές τράπεζες. Η έκθεση της Γερμανίας σε τέτοια δάνεια είχε εκτιναχθεί στο 15% του ΑΕΠ της.
Οι παροικούντες τη Φρανκφούρτη… γνωρίζαμε, επίσης, τη μεγάλη έκθεση των γερμανικών τραπεζών στα τοξικά χρηματοπιστωτικά προϊόντα της αμερικανικής αγοράς ακινήτων (τα μισά από αυτά τα προϊόντα πωλήθηκαν στην Ευρώπη). Είναι σαφές λοιπόν ότι όπου και να γινόταν το πάρτι, οι γερμανικές τράπεζες κερνούσαν τα ποτά. Οπως είναι φυσικό, επομένως, περισσότερο εκτεθειμένες από τις αντίστοιχες τράπεζες οποιασδήποτε άλλης ανεπτυγμένης οικονομίας, ήταν οι γερμανικές. Σύμφωνα με τα τότε στοιχεία του ΔΝΤ, ήταν 2,5 φορές περισσότερο ευάλωτες από τις αμερικανικές τράπεζες.
Και μετά απ’ όλα αυτά, όλες οι υπόλοιπες τράπεζες πέθαναν και οι γερμανικές ζουν και βασιλεύουν… και τον κόσμο κυριεύουν. Οχι, δηλαδή, πως με αφορά αφού η μισή οικογένειά μου είναι στη Γερμανία, το σπίτι της μάνας μας στην Κωνσταντινούπολη και τα λεφτά μας σε γερμανική τράπεζα. Και γιατί να σκοτίζονται οι γερμανικές τράπεζες αφού το γερμανικό κράτος έχει δημιουργήσει ένα καθεστώς ευνοϊκά υπερπροστατευτικό γύρω από το τραπεζικό του σύστημα κρύβοντας κάτω από το χαλί σχεδόν τα πάντα. Και καλά κάνει! Ομως, η ίδια η Γερμανία επηρεάζει με τις αποφάσεις της αρνητικά την κατάσταση του τραπεζικού τομέα σε ολόκληρη την Ευρώπη απειλώντας και την ανάκαμψη και τη σταθερότητα.
Η Ενωση Γερμανικών Τραπεζών, με νύχια και με δόντια προσπάθησε να αλλάξει, μέχρι την τελευταία στιγμή, τους νέους κανόνες επάρκειας κεφαλαίων των τραπεζών («Βασιλεία ΙΙΙ») στους οποίους κατέληξε η Επιτροπή της Βασιλείας. Η Ενωση, που εκπροσωπεί τις ιδιωτικές τράπεζες της Γερμανίας, θεωρούσε ότι οι νέοι κανόνες θα υποσκάψουν την αναπτυξιακή πορεία της χώρας επειδή θα αποτελέσουν τροχοπέδη στον δανεισμό των γερμανικών επιχειρήσεων και νοικοκυριών.
Δηλαδή, αν η Γερμανία ανησυχούσε για τις δικές της τράπεζες, τότε αναρωτιέσαι τι γινόταν με τις τράπεζες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Να επισημανθεί ότι η Γερμανία είχε αρνηθεί να υπογράψει την κατ’ αρχήν διεθνή συμφωνία επειδή οι κανόνες δεν ταίριαζαν με το τραπεζικό μοντέλο της χώρας! Και είπε «ξεκινήστε χωρίς εμένα τη μεταρρύθμιση»… Τόσο απλά.
Η κρίση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος έδειξε ότι οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν και οι υφιστάμενοι εποπτικοί θεσμοί έχουν αποτύχει. Είναι ανεπαρκείς να ελέγχουν και να αποτρέπουν τις κρίσεις που οδηγούν σε καταστροφή την παγκόσμια οικονομία. Ομως, η νέα αρχιτεκτονική, οι πολιτικές εποπτείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και επάρκειας κεφαλαίων θα πρέπει να λάβουν υπ’ όψιν το τραπεζικό σύστημα της Γερμανίας. Η προστασία των κρατικών τραπεζών – Landesbanks, όπως αποκαλούνται – ήταν και παραμένει το μείζον θέμα για τους Γερμανούς. Οι Landesbanks ανήκουν στα ομόσπονδα κρατίδια της χώρας, και ειδικεύονται στις χορηγήσεις επενδύσεων των μικρού και μεσαίου μεγέθους γερμανικών επιχειρήσεων, τις γνωστές Mittelstand.
[©Καθημερινή]
