[η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός — «όποιος δεν είναι φιλοκομμουνιστής είναι φιλοναζιστής…»

28/09/2019 § Σχολιάστε

–39.

Μερικά απλά ΔΕΔΟΜΕΝΑ
Η παλιά καλή εξίσωση -όποιος δεν είναι φιλοκομμουνιστής είναι φιλοναζιστής- δίνει και παίρνει τις τελευταίες ημέρες. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης αυτή η εξίσωση θα σήκωνε θύελλα νευρικού γέλιου, αλλά στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας πρέπει να την αντιμετωπίσουμε σοβαρά. Ας την αντιμετωπίσουμε σοβαρά, λοιπόν, με την παράθεση μερικών απλών δεδομένων που δεν επιδέχονται ερμηνεία ή αμφισβήτηση:

Α) Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος κράτησε ακριβώς έξι χρόνια· από τον Σεπτέμβριο του 1939 έως και τον Αύγουστο του 1945.

Β) Κατά τα πρώτα δύο από τα έξι αυτά χρόνια, σχεδόν το ένα τρίτο της συνολικής του διάρκειας (είκοσι δύο μήνες, για την ακρίβεια), η Γερμανία και η Σοβιετική Ένωση συνδέονταν με το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ και συμπεριφέρονταν ως σύμμαχοι. Δεν συμπεριφέρονταν ως σύμμαχοι θεωρητικά, με ρητορικές διακηρύξεις αλληλεγγύης. Συμπεριφέρονταν ως σύμμαχοι πρακτικά, στο πεδίο της μάχης. Η Γερμανία κατέκτησε τη μισή Πολωνία και σχεδόν όλη την υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη (πλην της Μεγάλης Βρετανίας και της Ελβετίας), ενώ η Σοβιετική Ένωση κατέκτησε την άλλη μισή Πολωνία, τις Βαλτικές Χώρες, καθώς κι επιχείρησε ανεπιτυχώς να κατακτήσει τη Φινλανδία.

Γ) Το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ παραβιάστηκε από τη Γερμανία στις 22 Ιουνίου του 1941, όταν επιτέθηκε στη Σοβιετική Ένωση. Εάν δεν παραβιαζόταν το Σύμφωνο, η Σοβιετική Ένωση δεν θα είχε κανένα λόγο να πολεμήσει εναντίον της Γερμανίας. Δεν το έκανε επί είκοσι δύο μήνες, δεν θα το έκανε και στη συνέχεια.

Δ) Η Σοβιετική Ένωση δεν απέσυρε τα στρατεύματά της από καμία χώρα που κατέλαβε. Κατέπνιξε όλες τις τοπικές εξεγέρσεις -Ανατολική Γερμανία, Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία- και αποσύρθηκε μονάχα μετά την κατάρρευση του ανατολικού συνασπισμού και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

Ε) Μετά την κατάρρευση του ανατολικού συνασπισμού, όλα τα τοπικά κομμουνιστικά κόμματα κηρύχτηκαν παράνομα ή υποχρεώθηκαν να αλλάξουν το όνομά τους (ή και τα δύο) και σχεδόν όλα πέρασαν στο πολιτικό περιθώριο. Δεν υπήρξε ούτε μία από τις χώρες του ανατολικού συνασπισμού που να μην θεώρησε και να μην εξακολουθεί να θεωρεί αυτήν την χονδρικά τεσσαρακονταετή περίοδο ως περίοδο στυγνής κομμουνιστικής δικτατορίας…

ΘΕΡΜΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ: Μεταξύ μας όλα αυτά, έτσι; Μην μεταφέρουμε αυτή τη συζήτηση και παραέξω, γιατί θα μας πάρουνε με τις λεμονόκουπες. Έχουν χιούμορ -στυφό χιούμορ, ιδίως οι Ανατολικοευρωπαίοι- αλλά μέχρι ενός ορίου.

Καλή νύχτα και καλό ξημέρωμα.

*

©Petros Tatsopoulos

 

*

Διαβάστε όλα [τα όνειρα καπνός]

[το πολιτικό τέλος ενός δεινού σουβλακοΦάγου ·

24/09/2019 § Σχολιάστε

Plaisir:

κυρ-Κώστα, κερνάμε.

[φύτεψε κι εσύ κοντέινερ σε πλατεία, μπορείς·

20/09/2019 § Σχολιάστε

Το «ΚΕΠ» εγκαταστάθηκε στη πλατεία Εξαρχείων, από αντιεξουσιαστές στις 8 Απριλίου 2017. Λειτούργησε για πρώτη φορά μετά δέκα μέρες στις 18 Απριλίου 2017. Σε ανάρτηση σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου ανακοινώνονταν ότι «ανοίγει για πρώτη φορά το πολιτικό περίπτερο ενάντια στις μαφίες, την κρατική καταστολή και τον κοινωνικό κανιβαλισμό» (sic).

Αυτά όλα απλά κι αυθαίρετα, κάποιος, επειδή έτσι επιθυμεί, «φυτεύει» ένα κοντέινερ και «κάνει τη δουλειά του».

Αυτό δεν είναι ούτε αντίσταση, ούτε καν πολιτική πράξη, ανήκει στη κατηγορία του «ό,τι νά ‘ναι» δηλαδή της γ ρ α φ ι κ ό τ η τ α ς.

Το κράτος το ανέχεται εδώ και δυόμιση χρόνια, δηλαδή μια κυβέρνηση-τσίρκο το ανεχόταν, ή μάλλον, όπως αποδείχτηκε, το καλοδεχόταν. Δεν υιοθετώ θεωρίες συνωμοσίας περί συνεργασίας αντιεξουσιαστών με την αστεία κυβέρνηση της Μια Χαρά Αριστεράς, αλλά μια χαρά ανεχόταν το γεγονός. Αυτή είναι η ωμή αλήθεια.

Σήμερα το πρωί, οι αρχές τις χώρας, αυτή τη φορά υπό νέα κυβέρνηση, έπραξαν το ορθολογικά προφανές αφαιρώντας το κοντέινερ-«ΚΕΠ» των my ass «αντινοικοκυραίων» . Το γεγονός πιστώνεται στη νέα κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, και χωρίς να είμαι οπαδός της· τη συγχαίρω.

Δεν θεωρώ ηλίθιους τους προηγούμενους κυβερνώντες. Τους θεωρώ φτηνούς τυχοδιώκτες.

…και τους ευχαριστώ που επιτέλους έδιωξαν και τις τ ε λ ε υ τ α ί ε ς μου αμφιβολίες μου για το τι εστί στην Πράξη, ένα μεγάλο μέρος της Αριστεράς, σε αυτή την Αριστερά όπου πέρασα τα περισσότερα χρόνια της ζωής μου.

Στο καλό για πάντα, σύντροφοι.

Κτίριο κόσμημα του Τσίλλερ υπό κατάληψη από το 2016

19/09/2019 § Σχολιάστε

Τοσίτσειο οδού Αχαρνών
Η κτισμένη σε σχέδια του Ερνέστου Τσίλλερ οικίας τού Γ. Αργυρόπουλου στη γωνία των οδών Αχαρνών και Σουρμελή

Το κτήριο τού Τοσιτσείου στην Αχαρνών το 1938. Τα σχέδια τού κτηρίου είχε εκπονήσει ο Τσίλλερ

Τι ακριβώς έκανε τόσα χρόνια, η Πολιτεία για τη συντήρηση και ανάδειξη του υπέροχου αυτού κτιρίου;

Ένα κτήριο «κόσμημα» σε σχέδια του Ερνέστου Τσίλλερ, που φιλοξενούσε επί δεκαετίες το Τοσίτσειο Σχολείο, βρισκόταν υπό κατάληψη από το 2016, μέχρι πριν από λίγη ώρα. Το εμβληματικό νεοκλασικό κτήριο της Αχαρνών, τοπόσημο για την ευρύτερη περιοχή, μετέπειτα νοικιάσθηκε και χρησιμοποιήθηκε ως σχολείο από το Δημόσιο από το 1972 έως και το 2014.

Μετά την εγκατάσταση των Σχολείων στο Αρσάκειο Ψυχικού το 1933, μεγάλος αριθμός μαθητριών παρέμεινε στο κεντρικό κτήριο των Αθηνών στην Πανεπιστημίου όπου σήμερα βρίσκεται το ΣτΕ. Επιθυμία τού Δ.Σ. της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας ήταν να μεταστεγασθούν τα Σχολεία από το κέντρο της πόλεως, ώστε ολόκληρο το κτήριο να ενοικιασθεί στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, επιτροπή επισκέφθηκε και εξέτασε πολλά κτήρια, και κατέληξε να προτείνει στο Δ.Σ. την αγορά της κτισμένης σε σχέδια του Τσίλλερ οικίας τού Γ. Αργυρόπουλου στη γωνία των οδών Αχαρνών και Σουρμελή, την οποία δεν έκρινε ως απολύτως κατάλληλη, ήταν όμως καταλληλότερη από τις υπόλοιπες που προτάθηκαν.

Έτσι το Δ.Σ., με απόφαση της 7ης Ιουνίου 1935, ήρθε σε συνεννόηση με τους κληρονόμους τού Γ. Αργυρόπουλου για την αγορά της οικίας καθώς και οικοπέδου 2.591 τ.π. έναντι τού ποσού των 7. 500.000 δρχ. Το συμβόλαιο υπ’ αριθμ. 13330, που συνέταξε ο συμβολαιογράφος Αθηνών Κ. Δ. Γιαννίτσης, υπέγραψε εκ μέρους τής Φ.Ε. ο Πρόεδρος Κωνσταντίνος Κυριακός και οι κληρονόμοι τού Γ. Αργυρόπουλου Σοφία και Αλέξανδρος. Το Σχολείο που θα στεγαζόταν εκεί θα ονομαζόταν «Τοσίτσειο» προς τιμήν τής ευεργέτιδος Ελένης Τοσίτσα, που είχε κτίσει το πρώτο Τοσίτσειο Σχολείο για να στεγαστεί εκεί το Εξωτερικό Σχολείο της Εταιρείας.

Στις 6 Οκτωβρίου 1937 πραγματοποιήθηκαν τα επίσημα εγκαίνια στο προαύλιο με αγιασμό ενώπιον τού διδακτικού προσωπικού, των μαθητριών, γονέων και κηδεμόνων. Εκ μέρους τού Δ.Σ. ο Αχ. Κύρου, αφού μίλησε για τον στόχο της ΦΕ και των Σχολείων της, το παρέδωσε στους διευθυντές των Σχολείων που θα στεγάζονταν εκεί. Ο γυμνασιάρχης Π. Λαλεχός ευχαρίστησε το Δ.Σ. και υποσχέθηκε εκ μέρους τού διδακτικού προσωπικού ότι θα καταβάλουν κάθε προσπάθεια για να ανταποκριθούν στις προσδοκίες τους.

Ο πόλεμος που ξέσπασε το 1940 έγινε αιτία το κτήριο να επιταχθεί για να στεγασθεί εκεί η Πυροσβεστική Υπηρεσία. Τότε τα Σχολεία στεγάστηκαν σε ενοικιασμένα κτήρια, όπως αυτό της οδού Ρεθύμνης και της οδού Μαυρομιχάλη και Ακαδημίας. Όπως ακριβώς συνέβη και με το Αρσάκειο Ψυχικού έτσι και το Τοσίτσειο παρεδόθη στη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία λίγα χρόνια μετά τη λήξη τού πολέμου.

Μετά τον πόλεμο το Σχολείο λειτούργησε κανονικά μέχρι το 1972. Πλήθος μαθητριών από όλα τα σημεία τής Αθήνας αποφοίτησαν από το Τοσίτσειο της οδού Αχαρνών. Το επίπεδο της εκπαίδευσης ήταν υψηλότατο, όπως σε όλα τα Σχολεία της ΦΕ. Τη δεκαετία τού 1960 κατά μήκος της οδού Σουρμελή κτίστηκε νέο κτήριο για να στεγάσει τις τάξεις τού Γυμνασίου. Το 1968 μάλιστα προστέθηκε και 3ος όροφος (4 διδακτικές αίθουσες) σε σχέδια τού Χ. Πολυχρονόπουλου. Όσο ο αριθμός των μαθητριών ήταν μικρός το κτήριο ήταν λειτουργικό. Παρά τις προσπάθειες όμως ανακαίνισής του, πολύ γρήγορα ο θόρυβος, οι κακές συνθήκες στο κέντρο της Αθήνας αλλά και η αδυναμία επέκτασης τού Σχολείου δυσχέραναν πολύ τη σωστή λειτουργία του, με αποτέλεσμα το κτήριο να γίνεται όλο και πιο ακατάλληλο.

Έτσι το Δ.Σ. της Φ.Ε. αποφάσισε την οικοδόμηση νέου Σχολείου σε οικόπεδο 200 στρεμμάτων που είχε αγοράσει η Εταιρεία με απόφαση τού Δ.Σ. στις 26 Νοεμβρίου 1926 σε περιοχή μεταξύ Εκάλης, Δροσιάς και Άνοιξης, το οποίο αποτελούσε τμήμα τού αγροκτήματος «Μπογιάτι», που ανήκε στους αδελφούς Λεωνίδα και Μαρή Εμπειρίκο. Εκεί το 1969 άρχισε να κτίζεται το νέο κτήριο που στέγασε τα Αρσάκεια-Τοσίτσεια Σχολεία από τον Σεπτέμβριο τού 1972.

Πηγή: history.arsakeio.gr – Παναγιώτα Αν. Ατσαβέ φιλόλογος ιστορικός via skai.gr 

ΥΓ1: Σήμερα έμαθα για την επιχείρηση της ΕΛΑΣ σε δύο κτίρια (το ένα είναι το Τοσίτσειο) υπό κατάληψη – 230 μετανάστες συνολικά
Τουλάχιστον πέντε πούλμαν θα μεταφέρουν τους παράτυπους μετανάστες στη διεύθυνση αλλοδαπών Αττικής για να εξεταστούν τα όποια έγγραφα έχουν μετά σε ξενοδοχείο και μετά σε δομές φιλοξενίας. [ athina984.gr]

ΥΓ2: Άλλο ζήτημα οι παράτυποι ή παράνομοι μετανάστες και άλλο ζήτημα είναι οι πρόσφυγες-θύματα του πολέμου. Επίσης: όσο ηλίθιο είναι το σύνθημα «Ανοιχτά Σύνορα», άλλο τόσο ηλίθιο είναι το αίτημα των ακροδεξιών, τα «Κλειστά Σύνορα…

Where Am I?

You are currently browsing the πολιτική category at αγριμολογος.