«… ζούμε ακόμα και την ιδεολογικοποίηση της βρωμιάς»
01/09/2016 § Σχολιάστε
Βρώμικη πόλη
Είναι μερικά πράγματα που σε κάνουν να συνειδητοποιείς ότι αυτό που ζούμε δεν είναι κρίση αλλά απόλυτη παρακμή. Η βρωμιά της πόλης και πώς επεκτείνεται είναι ένα απ’ αυτά. Τι μας συμβαίνει πια και η Αθήνα είναι τόσο βρώμικη;
Από τη ©Γιώτα Συκκά στην Καθημερινή
Το κέντρο της πόλης είναι στις περισσότερες γωνιές του θλιβερό, ακατάστατο, με σκουπίδια, ξέχειλους κάδους, παρατημένα πάρκα. Μια απέραντη εγκατάλειψη σε κάθε βήμα από την Ομόνοια ώς τον λόφο του Λυκαβηττού, τη θλιβερή Ακαδημίας και την απαράδεκτη Σταδίου με τα κλειστά καταστήματα και τις χρόνιες εστίες μόλυνσης, ώς την Αχαρνών, την Πατησίων…
Εξαίρεση ο καθρέφτης μας, η Διονυσίου Αρεοπαγίτου και ό,τι είναι γύρω από το Μουσείο της Ακρόπολης και το Ηρώδειο. Η Ομόνοια στην οποία φτάνουν κάποιοι τουρίστες είναι από τις πιο άσχημες γειτονιές. Ακόμη κι ο πράσινος Λυκαβηττός, κι αυτός μοιάζει ξεχασμένος μαζί με το κλειστό εδώ και τρία χρόνια θέατρο, τα πεταμένα πλαστικά μπουκάλια, τα κουτιά αναψυκτικών και μπίρας στις διαδρομές των περιπατητών, ανάμεσα στα δέντρα. Συνηθίσαμε τη βρωμιά. Στα θερινά σινεμά ελάχιστοι πετούν με το τέλος της προβολής τα απομεινάρια που κατανάλωσαν. Σε άλλα τα σκουπίδια μένουν στα τραπεζάκια και στη δεύτερη προβολή, ελάχιστοι ενοχλούνται. Στη λεωφόρο Μαραθώνος οι αφίσες από τις θεατρικές παραστάσεις των δήμων παραμένουν στις κολώνες, ενώ υπάρχουν ακόμη οδηγοί που πετούν από τα παράθυρα αποτσίγαρα, άδεια μπουκάλια νερού, ακόμη και τα σκουπίδια της οικογένειας που ξέχασαν να βάλουν στον κάδο της γειτονιάς. Γεμάτες οι νησίδες.
Οσο τρελό κι αν φαίνεται, σ’ αυτήν τη χώρα ζούμε ακόμα και την ιδεολογικοποίηση της βρωμιάς. Τα πολιτικά συνθήματα στους τοίχους έχουν μια σοβαρή ιστορία που συνδέεται με αγώνες και την ελευθερία σε αντιδημοκρατικά καθεστώτα. Αλλά εδώ δεν μιλάμε πλέον για συνθήματα, ούτε για γκράφιτι αλλά για ακατάληπτες μουντζούρες πάνω σε άλλες μουντζούρες, στους τοίχους ακόμη και στα σήματα της Τροχαίας. Τίποτα δεν δείχνει πιο χαρακτηριστικά το καταστροφικό αλλά και το αυτοκαταστροφικό μένος της ελληνικής κοινωνίας. Κι αυτές οι εικόνες δεν είναι μόνο στο κέντρο της Αθήνας.
*
φωτο: thebest.gr
Ε.Σ.Ρ. -το μόνο αρμόδιο για χορήγηση τηλεοπτικών αδειών
31/08/2016 § Σχολιάστε
Και όχι οι εκάστοτε κυβερνώντες. Ντροπή
«Το Ε.Σ.Ρ. ιδρύθηκε το 1989 και αποτελεί μία από τις πρώτες Ανεξάρτητες Αρχές στην Ελλάδα. Με την αναθεώρηση του Συντάγματος του 2001 κατοχυρώθηκαν συνταγματικά οι αρμοδιότητές του και το νομικό καθεστώς των μελών του, ζητήματα που μέχρι τότε ρυθμίζονταν με νομοθετικές διατάξεις. Οι βασικές αρμοδιότητες του Ε.Σ.Ρ. αφορούν στη χορήγηση των αδειών λειτουργίας στους ιδιωτικούς ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς και στον έλεγχο τήρησης της ραδιοτηλεοπτικής νομοθεσίας από το σύνολο των ιδιωτικών και δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών σταθμών. Το Ε.Σ.Ρ. αποτελείται από επτά μέλη τα οποία επιλέγονται από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής και διέπονται από προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία. Τούτο σημαίνει ότι το Ε.Σ.Ρ. δεν ελέγχεται ούτε λαμβάνει εντολές από την κυβέρνηση, αλλά υπόκειται μόνο σε κοινοβουλευτικό έλεγχο, ενώ οι αποφάσεις του ελέγχονται από τα δικαστήρια.
Το ειδικότερο νομοθετικό πλαίσιο που αναφέρεται αμέσως ή εμμέσως στη λειτουργία και στις αρμοδιότητες του Ε.Σ.Ρ. βρίσκεται καταρχήν στον εκτελεστικό του Συντάγματος Ν. 3051/2002, στο Ν. 2863/2000 και στους νόμους που διέπουν τη λειτουργία της δημόσιας (Ν. 1730/1987) και της ιδιωτικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης (Νόμοι 3592/2007, 2328/1995, 2644/1998 και 3310/2005 και Προεδρικά Διατάγματα 109/2010, 77/2000 και 310/1996).
Επίσης, για την εσωτερική του λειτουργία εφαρμόζεται ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας του Ε.Σ.Ρ. που κυρώθηκε με την 20291/Ε/6.9.2002 Απόφαση του Υπουργού Τύπου και Μ.Μ.Ε.» – [link]
*
φωτογραφία από newsit.gr
η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός
20/08/2016 § Σχολιάστε
–13.
…ή το Τέλος των ψευδαισθήσεων
Το βράδυ της 20ης Αυγούστου 1968, τα στρατεύματα των χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας θα εισβάλουν στην Πράγα, καταπνίγοντας κάθε προσπάθεια φιλελευθεροποίησης και εκδημοκρατισμού της Τσεχοσλοβακίας. Η «Άνοιξη της Πράγας», υπό την απειλή των ρωσικών όπλων, θα δώσει τη θέση της στο μελαγχολικό ρωσικό χειμώνα.
Στις 5 Ιανουαρίου 1968, ο Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ αναλαμβάνει τη θέση του Α’ Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τσεχοσλοβακίας. Η αλλαγή φρουράς στην ηγεσία του κόμματος θα σημάνει την έναρξη της «Άνοιξης της Πράγας». Ήδη από το φθινόπωρο του προηγούμενου έτους, οι εντάσεις στο εσωτερικό του ΚΚ ήταν εμφανείς. Βασικοί πόλοι της εσωκομματικής διαμάχης ήταν ο ηγέτης του κόμματος από το 1953 και πρόεδρος της χώρας από το 1957, Αντόνιν Νοβότνι, και ο γραμματέας του σλοβακικού τμήματος του ΚΚ, Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ. Κεντρικό ζήτημα, οι δημόσιες εκκλήσεις των διανοούμενων για φιλελευθεροποίηση και η συζήτηση για τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις εν όψει του προσεχούς κομματικού συνεδρίου.
Η βίαιη διάλυση μαζικής διαδήλωσης φοιτητών στο κέντρο της πόλης από αστυνομικές δυνάμεις, στις 30 Οκτωβρίου, εντείνει ακόμα περισσότερο την αντιπαράθεση. Η εκλογή του Ντούμπτσεκ στην ηγεσία του κόμματος δεν καταργεί την εξουσία του Νοβότνι, ο οποίος διατηρεί την προεδρία της χώρας, τον έλεγχο του στρατού και ανθρώπους της εμπιστοσύνης του σε κρίσιμες θέσεις της κυβέρνησης.
Στις 5 Μαρτίου, ο Ντούμπτσεκ ανακοινώνει τη χαλάρωση της λογοκρισίας στα μέσα ενημέρωσης, απομακρύνει το σκληροπυρηνικό Γίρι Χέντριχ από το κρίσιμο πόστο του υπεύθυνου ιδεολογίας του κόμματος και τον αντικαθιστά με το φιλελεύθερο Γιόσεφ Σπάσεκ. Προχωρά σε αλλαγές στη μυστική αστυνομία και αποπέμπει ανθρώπους του Νοβότνι.
Στις 22 του μηνός, έχοντας χάσει τον έλεγχο του στρατού, της αστυνομίας και των μυστικών υπηρεσιών, ο Νοβότνι υποβάλλει την παραίτησή του από το προεδρικό αξίωμα. Για να καθησυχάσει τους Σοβιετικούς, την ίδια μέρα, ο Ντούμπτσεκ δίνει στη δημοσιότητα απόφαση του Πολιτικού Γραφείου, σύμφωνα με την οποία «η διαδικασία της ανανέωσης της κοινωνίας δεν καθορίζεται από ορισμένες ακραίες τάσεις και αποκλίσεις, ούτε από τοπικές πρωτοβουλίες που επιχειρούν να δώσουν βήμα σε αντισοσιαλιστικές απόψεις. Το κόμμα δεν θα πέσει στην παγίδα να νομιμοποιήσει αυτές τις τάσεις που κρύβονται πίσω από το μανδύα της δημοκρατίας». Θεωρώντας ότι έχει εξασφαλίσει τα νώτα του, ο Ντούμπτσεκ συνεχίζει το δρόμο που είχε χαράξει στις αρχές του έτους.
Στις 9 Απριλίου, δημοσιεύεται «Ο Τσεχοσλοβακικός δρόμος προς το σοσιαλισμό», το 24.000 λέξεων μανιφέστο του ΚΚ της χώρας. Το σχέδιο προγράμματος περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, δραστικό περιορισμό των δυνάμεων καταστολής και της δράσης των μυστικών υπηρεσιών, κατάργηση της προληπτικής λογοκρισίας, συνταγματική κατοχύρωση της ελευθερίας συγκέντρωσης, κίνησης και συνεταιρισμού, αποκέντρωση της οικονομίας και θέσπιση νέας εκλογικής νομοθεσίας για την ενίσχυση του πολιτικού πλουραλισμού.
Στις 27 Ιουνίου, οι μεταρρυθμιστές δημοσιεύουν το «Μανιφέστο των 2.000 λέξεων», ζητώντας απόθεμα του εκδημοκρατισμού, επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων και καλούν το λαό να πάρει στα χέρια του την αλλαγή. Η διακήρυξη υπογράφεται από 70 προσωπικότητες της χώρας, μεταξύ των οποίων ο συγγραφέας Λούντβικ Βατσούλικ και ο θρυλικός δρομέας και χρυσός Ολυμπιονίκης Εμίλ Ζάτοπεκ.
Αντίδραση των χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας
Από τα τέλη Μαρτίου, με πρωτοβουλία του Κρεμλίνου, ξεκινά μια σειρά διμερών και πολυμερών επαφών μεταξύ των χωρών του ανατολικού μπλοκ, με σκοπό να περιορίσουν τη διάδοση του τσεχοσλοβακικού «ιού», αλλά και να πείσουν τη Πράγα να συνετιστεί. Παρά τις καθησυχαστικές διπλωματικές επαφές, τα «αδελφά κόμματα» ασκούν πλέον ανοιχτή κριτική στην πορεία του Κ.Κ. Τσεχοσλοβακίας.
Ο Κουρτ Χάγκερ, ηγέτης του κυβερνώντος Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας δηλώνει ότι η εξωτερική πολιτική της Τσεχοσλοβακίας «χύνει νερό στο μύλο των ρεβανσιστών της Βόννης». Οι εφημερίδες κάνουν λόγο για «ουδετερόφιλες, αντισοβιετικές τάσεις που αναπτύσσονται στην Τσεχοσλοβακία». Στις 9 Μαΐου, η μεταφορά σοβιετικών στρατευμάτων από την Πολωνία και τη Λ. Δ. της Γερμανίας προς τα τσεχοσλοβακικά σύνορα, με το πρόσχημα έκτακτων ασκήσεων στο πλαίσιο του συμφώνου της Βαρσοβίας, ενισχύει το φόβο εισβολής των ρωσικών τανκς στην Πράγα.
Στα μέσα Ιουλίου πραγματοποιείται στη Βαρσοβία σύσκεψη κορυφής των μελών, χωρίς τη συμμετοχή της Τσεχοσλοβακίας. Στο τελικό ανακοινωθέν εκφράζεται «η βαθιά ανησυχία για τις εξελίξεις στη Σοσιαλιστική δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας». Η Μόσχα απαιτεί τη λήψη άμεσων μέτρων «για την εξουδετέρωση της δεξιάς πτέρυγας στην Τσεχοσλοβακία», την επαναφορά του ελέγχου, από το Κ.Κ., των Μ.Μ.Ε., τη διαγραφή των μελών που παρεκκλίνουν από τη γραμμή του «δημοκρατικού συγκεντρωτισμού και του προλεταριακού διεθνισμού». Ραδιοτηλεοπτικό μήνυμα του Ντούμπτσεκ, με το οποίο απευθυνόμενος προς το λαό του, ξεκαθαρίζει ότι «δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής στην προ Ιανουαρίου κατάσταση», εξοργίζει τους Σοβιετικούς.
Το βράδυ της 20ης Αυγούστου, η Κεντρική Επιτροπή του Κ.Κ. Σοβιετικής Ένωσης συνέρχεται σε έκτακτη συνεδρίαση, λαμβάνοντας την απόφαση εισβολής στην Πράγα. Στις 22:00, τα τανκς 5 χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας, σε συνδυασμό με εκατοντάδες στρατιώτες εισβάλουν στην Τσεχοσλοβακία. Σύμφωνα με ανακοίνωση του σοβιετικού πρακτορείου ΤΑΣΣ, «βρίσκεται σε εξέλιξη αδελφική βοήθεια στρατευμάτων του Συμφώνου της Βαρσοβίας προς το λαό της Τσεχοσλοβακίας για να σταματήσει η πορεία της αντεπανάστασης που απειλούσε τις ιστορικές κατακτήσεις της».
Οι δρόμοι της πόλης φλέγονται. Χιλιάδες πολίτες διαδηλώνουν, πετώντας πέτρες κατά των εισβολέων. Αρχίζουν οι πυροβολισμοί κατά του πλήθους και αρκετοί άνθρωποι σκοτώνονται. Μετά το ξημέρωμα, οι συγκεντρώσεις, οι πορείες και οι διαμαρτυρίες μεταφέρονται στην ιστορική πλέον πλατεία Βενσεσλάς. Η Εθνοσυνέλευση καταδικάζει ομόφωνα την εισβολή και απαιτεί την απελευθέρωση των ηγετών που έχουν συλληφθεί.
Την επόμενη ημέρα, 1.094 εκλεγμένοι αντιπρόσωποι για το συνέδριο του κόμματος που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί το Σεπτέμβριο καλούν σε γενική απεργία, η οποία έχει ήδη πραγματοποιηθεί με επιτυχία το μεσημέρι της ίδιας μέρας. Στις 27 Αυγούστου, συναντώνται στη Μόσχα οι δύο αντιπροσωπείες. Οι Ντούμπτσεκ και Μπρέζνιεφ καταλήγουν σε «συμβιβασμό», που προβλέπει τη σταδιακή απομάκρυνση των δυνάμεων κατοχής, σε συνδυασμό με την «ομαλοποίηση» της κατάστασης, με την υπόσχεση της μη ανάμειξης στην εσωτερική πολιτική ζωή της Τσεχοσλοβακίας.
Η τάξη αποκαταστάθηκε. Ο Ντούμπτσεκ παραμένει γραμματέας του κόμματος, αλλά η λογοκρισία στον Τύπο επιστρέφει, ο Γκουστάβ Χούζακ, ο οποίος είχε πάρει το μέρος των εισβολέων, δεν αναγνωρίσει το 14ο Συνέδριο και εκλέγεται γραμματέας του Κ.Κ. Σλοβακίας, φιλελεύθερα στελέχη αντικαθίστανται από σκληροπυρηνικά.
Την 1η Σεπτεμβρίου, ο Ντούμπτσεκ θα δηλώσει ότι «το κόμμα δεν έπαιρνε πάντα σε ικανοποιητικό βαθμό υπόψη τα στρατηγικά και γενικά συμφέροντα της ΕΣΣΔ και των άλλων μελών του Συμφώνου της Βαρσοβίας σε ό, τι αφορά το ρυθμό και τη μορφή της πολιτικής μας εξέλιξης», σηματοδοτώντας το τέλος της «Άνοιξης της Πράγας».
*
Διαβάστε όλα: [τα όνειρα καπνός]
ο Μητρ. Χίου δεν είναι παρά ένας δημόσιος υπάλληλος. Εντάξει;
18/08/2016 § Σχολιάστε
Με ποιο δικαίωμα ή ιδιότητα, πέραν αυτής του δημοσίου υπαλλήλου, επιτίθεται κατά θεσμών και νόμων των εκλεγμένων εκπροσώπων του κοινοβουλίου και του κράτους;
Επίθεση κατά κυβέρνησης και βουλευτών που στήριξαν τη δημιουργία μουσουλμανικού τεμένους στην Αθήνα και όχι μόνο, εξαπέλυσε ο μητροπολίτης Χίου Μάρκος.
Από άμβωνος, στις ημέρες του εορτασμού του Δεκαπενταυγούστου αλλά και στη συνέχεια, ο μητροπολίτης ξεσπάθωσε εναντίον του συμφώνου συμβίωσης των ομοφυλόφιλων, των προσφύγων, για τους οποίους είπε πως «είναι όλοι λαθρομετανάστες», ενώ επιτέθηκε και στον από 30ετίας θεσμοθετημένο πολιτικό γάμο, λέγοντας για τους δημάρχους: «Δεν είναι δυνατόν να παντρεύουν ζευγάρια εκείνοι που μαζεύουν τα σκουπίδια μας».
Σύμφωνα με την εφημερίδα της Χίου «Πολίτης», κύκλοι των δύο βουλευτών Χίου κ. Μηταράκη και Μιχαηλίδη δεν κρύβουν τη δυσφορία τους, θεωρώντας πως τέτοιες δηλώσεις από τον μητροπολίτη αποτελούν ευθεία επίθεση όχι μόνο ενάντια στον κοινοβουλευτισμό, αλλά σε όλο το φάσμα της πολιτικής, υπερβαίνοντας τα εσκαμμένα, σε πολιτικό και θεσμικό επίπεδο.
«Δεν είναι κατάσταση αυτή. Κάπου έχει ξεφύγει όλο αυτό, έχει χαθεί το μέτρο και η λογική. Δεν είναι δυνατόν να ασκεί μικροπολιτική από άμβωνος ο μητροπολίτης» σημειώνονταν σε δηλώσεις στην χιώτικη εφημερίδα, στην οποία τονίζονταν επίσης πως «είναι τέτοια η δυσφορία των βουλευτών που στο εξής θα αποφεύγουν τις συναντήσεις με τον μητροπολίτη».
ΥΓ: αλήθεια, κόβονται νόμιμες αποδείξεις στους ναούς, για κεριά, λιβάνια, βαφτίσια, γάμους, ευχέλαια, αγιασμούς κ.α. ή οι Νόμοι είναι μόνο για τους μη-φορώντας ιερά-και-άκρως-κερδοφόρα-ράσα;
