‘στορίες

21/09/2016 § Σχολιάστε

10.

velada21-9-16

Βελάδα: Ανδρικόν πολιτικόν ένδυμα, φερόμενον εις εορτάς, χορούς, επισήμους δεξιώσεις κλπ., το άλλως ονομαζόμενον φράκο ή ρεδιγκόταν. Κωμικός λαϊκός τύπος λίαν προσφιλής είναι «ο πολιτικός, ο γιατρός και ο δάσκαλος με τη βελάδα» και εις τούτον συχναί είναι οι μεταμφιέσεις κατά τας αποκρέω.

Βελάδα και ημίψηλο σαν αυτά που περιγράφουν ο Μπαλζάκ και ο Ντοστογέφσκι, αυτά που φορούν οι ταπεινοί δημόσιοι υπάλληλοι με βαθμό Γραφέα Β’ των μυθιστορημάτων τους: τριμμένα από τον χρόνο, να γυαλίζουν από το συνεχές βούρτσισμα, που τοποθετούνται προσεκτικά στον «καλόγερο» όταν μπαίνουμε στο κρύο σπίτι. Ειδικά η βελάδα στη δουλειά προφυλάγεται με «μανίκια», σωλήνες από μαύρο ύφασμα με λάστιχα στις άκρες που προσαρμόζονται στα μανίκια της βελάδας για να μη φθείρονται από τη συνεχή επαφή με το γραφείο και να μην πιτσιλίζονται από το μελάνι. [1]

Από τη βελάδα, ευτυχώς η κοινωνική εξέλιξη, μας έχει απαλλάξει. Το τέλος της είναι οριστικό.

Παλιό το φαινόμενο του «Τέλους», γενικώς. Αν θυμάστε το σύνθημα «τέλος στον κινηματογράφο του μπαμπά» της Νουβέλ Βαγκ με τις αλυσιδωτές αντιδράσεις και οι τομές ή «Η τομή» και τα κίνητρά της στα τέλη της δεκαετίας του ‘50 και ΄60 του 20ου αι. Δεν πήγαν περίπατο όλα αυτά, κάτι ανανεώθηκε, κάτι δημιουργήθηκε το οποίο θυμόμαστε με σχετική (για τους παλιότερους) νοσταλγία από έργα των Τρυφώ, Γκοντάρ, Ρομέρ, Σαμπρόλ κ.α. Όμως το απροσδόκητο ήταν η όλη διαδικασία που οδηγούσε σε αδιέξοδο διότι παράλειψαν οι πρωταγωνιστές της –δεν ήταν δουλειά τους- αλλά έχει σημασία ότι· κάποιες αντινομίες της τέχνης του συγκεκριμένου είδους, στην περίπτωσή μας, ο κινηματογράφος που παρουσιάζεται ως να δείχνει το τέλος του εαυτού του και που αφορά τον ίδιο… Όμως η κοινωνία καταλυτικά παρουσιάζει τις αντιφάσεις του αιώνα που τον γέννησε· και αυτό, δεν γίνεται να αφορά μόνο το συγκεκριμένο είδος (κινηματογράφο), αλλά την τέχνη γενικότερα που ήδη·  το πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα, μέσω κυρίως των πλαστικών τεχνών (ζωγραφική)· είχε εξαπολύσει την «κατάλυση της καλλιτεχνικής γλώσσας» και το γενικό σμπαράλιασμα «των πλαστικών μορφών».

Όλα αυτά πέρασαν πια, στην ιστορία. Όμως «το Τέλος» επανέρχεται για να ξανασβήσει και· αχνογελά κανείς, ενίοτε και ειρωνικά, με τα διάφορα προαναγγελθέντα των διάφορων Φουκουγιάμα περί του τέλους της Ιστορίας,

Παλιά, μάλλον αρχαία πλέον, τα φαινόμενα του «Τέλους». Θυμίζουν το μελάνι που ξοδεύτηκε (άδικα ή μη –όπως το βλέπει κανείς) για θεωρίες τέλους ή και καταστροφής ή τα «οριστικά» μανιφέστα στη φιλοσοφία αλλά και στην τέχνη, των Μαρξ, Μπρετόν, Κορμπυζιέ κ.α., έως και στα άλλα «οριστικά» ερωτήματα, του «γιατί να γράφουμε».

Ναι, «γιατί να γράφουμε»· αφού ( μετά το «αφού» οι… στοχασμοί ξετυλίγονται και μας λιγώνουν από την ατέλειωτη βιβλιογραφία που πλαισιώνονται)

*

[1] «Το Βήμα» 03.01.2014

*

[διαβάστε όλες τις ‘στορίες]

η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός

14/09/2016 § Σχολιάστε

14.

nikiforos14-9-16

…ή το Τέλος των ψευδαισθήσεων

vintage_under

«Δεν έχω τον καιρό να μετανιώσω για τις επιλογές μου»

⚫  Θα ήθελα να σας κάνω και μια πολιτική ερώτηση. Πώς βλέπετε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, εσείς, ένας αριστερός;

Δεν πρόκειται για πολιτική ερώτηση. Πρόκειται για πολιτική αδιακρισία. Δεν θεωρώ πως νομιμοποιούμαι να ομιλώ επί παντός επιστητού, αλλά η έκφραση αριστερός που μου αποδίδετε δεν με αντιπροσωπεύει πια.

Είναι έννοια μουσειακή. Είναι μια λέξη που πρέπει οι γλωσσολόγοι να περιλάβουν στα σύγχρονα ερμηνευτικά λεξικά με ατέλειωτες παραπομπές.

Αριστερός ήταν εκείνος που πήγαινε στο εκτελεστικό απόσπασμα τραγουδώντας.

Αριστερός ήταν ο ταπεινωμένος δηλωσίας της Μακρονήσου.

Αριστερός ήταν ο οπλατζής -που τόσο τραγικά περιέγραψε η σύντροφος του Αρη Αλεξάνδρου, Καίτη Δρόσου- όταν εκλιπαρούσε τον εντολέα του να του πει κάποιο λόγο για να μισήσει το ανύποπτο θύμα του.

Για την πρώτη μετεμφυλιακή γενιά η λέξη αριστερός αποτελούσε μια ηθική επιλογή.

Δεν ξέρω πόσο σωστά την υπηρέτησα. Προσωπικά, σήμερα, δεν θέλω να ζω κάτω από καμία ετικέτα. Δεν έχω τον καιρό να μετανιώσω για τις επιλογές μου.

⚫  Εστω κι έτσι, πέρα από ετικέτες, ανησυχείτε για το μέλλον της χώρας;

Ζω μέσα σε μια αταξική κοινωνία στην οποία, συνειδητά ή ασυνείδητα με την ανοχή μου, έβαλα κι εγώ το λιθαράκι μου για να φτιαχτεί.

Μας ένωσε η αντιπαροχή, η φοροδιαφυγή, το κοινωνικό βόλεμα, η κοινωνική παρανομία, που έπαιρνε παρατάσεις με συνεχείς νομιμοποιήσεις της αυθαιρεσίας, κάτω από ανεξίθρησκα συνθήματα: «Εδώ και τώρα», «δώσ’ τα όλα», «δεν διεκδικώ», «απαιτώ».

Πρόσωπα πολιτικά ανεπαρκή πηγαινοέρχονται στο μέγαρο του Προέδρου της Δημοκρατίας και τα ινστιτούτα δημοσκοπήσεων καταγράφουν τις δημοτικότητές τους.

Αποφασίζουν με δείγματα χιλίων ατόμων για το μέλλον της χώρας.

Ο λαός ακολουθεί υπάκουα. «Αριστερά», Κεντροδεξιά, Κεντροαριστερά, και στη γωνιά ο κακός ο λύκος!

Εξευτελίζει τον θεσμό του Κοινοβουλίου στο όνομα της δημοκρατίας και κραδαίνει φασιστικά τρόπαια σε αμφίβολης χρησιμότητας μνημεία.

Από κοντά, σε απ’ ευθείας μετάδοση και η κρατική τηλεόραση. Φωνή βοώντος!

Καμιά διάθεση συναίνεσης των «δημοκρατικών» κομμάτων.

Μικροπολιτική της πεντάρας. Οι δηλώσεις του Καμμένου. Ο Καλογρίτσας κι ο Μαρινάκης.

Μισό εκατομμύριο σπουδαγμένοι μεταναστεύουν στην εσπερία.

Χιλιάδες πρόσφυγες ξεβράζονται στα ελληνικά παράλια. «Πλήττεται ο ελληνικός τουρισμός».

Καμιά προσπάθεια κοινωνικής ενσωμάτωσης των δυστυχισμένων ανθρώπων που θα περάσουν τον χειμώνα σε πρόχειρα αντίσκηνα.

Με ρωτάτε αν ανησυχώ για το μέλλον της χώρας;

*

[Από τη συνέντευξη του Κώστα Βρεττάκου στην Εφ. τ. Συντακτών με ευκαιρία του νέου του βιβλίου «Ασκήσεις περιέργειας» ]

η φωτογραφία είναι επίσης από την Εφ. τ. Συντακτών

*

Διαβάστε όλα: [τα όνειρα καπνός]

repetens mendacium

11/09/2016 § Σχολιάστε

Louisa Gouliamaki/AFP via Getty Images

Louisa Gouliamaki/AFP via Getty Images

Η αλήθεια είναι πως μετά το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ο Αλέξης Τσίπρας δύσκολα θα μπορούσε να σπάσει το ρεκόρ δηλώσεων που διαψεύδονται από την αλήθεια. Μετρήσαμε δέκα από αυτές στην ομιλία του στη ΔΕΘ…

Τα 10 -επαναλαμβανόμενα- ψέματα του Τσίπρα

Αυτή τη φορά ο Αλέξης Τσίπρας δεν ξεπέρασε τον (παλιότερο) εαυτό του. Το ρεκόρ υποσχέσεων και ψεμάτων κρατάει ακόμα. Είναι, φυσικά, δικό του. Και είναι το περίφημο «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» του 2014, λίγο πριν γίνει Πρωθυπουργός. Το Σάββατο προσπάθησε, αλλά δεν τα κατάφερε να το σπάσει.

Παρόλα αυτά, η πρώτη του παρουσία στην ΔΕΘ με την ιδιότητα του Πρωθυπουργού συνοδεύτηκε (εκτός από την-κοινή και για όλους τους προκατόχους του- προσπάθεια ωραιοποίησης της κατάστασης) από πλήθος εξόφθαλμων ανακριβειών και καραμπινάτων ψεμάτων. Καταγράφουμε 10 από αυτά (τόσα αντέξαμε) ακολουθώντας τη σειρά που εκείνος επέλεξε στην ομιλία του:

1. «Σήμερα κλείνει ο κύκλος της καταστροφής, που άνοιξε το 2010». Διπλό ψέμα. Κανένας κύκλος δεν κλείνει. Αντίθετα, έχει ανοίξει, με δική του υπογραφή πλέον, ο κύκλος της φτωχοποίησης και των ανθρώπων που μέχρι τώρα άντεχαν. Οσο για το πότε άρχισε η καταστροφή, η φράση του Τσίπρα αποτελεί άλλο ένα ξέπλυμα της καταστροφικής περιόδου Καραμανλή(2007-2009), της τριετίας που έβαλε γερές βάσεις για την χρεοκοπία που ακολούθησε.

2. «Η Ευρώπη αλλάζει, η Ελλάδα γίνεται πρωταγωνιστής». Πράγματι, μια χώρα που χρωστάει 300 δισεκατομμύρια και τρέχει κάθε δυο μήνες στην Μέρκελ και στον Σόιμπλε για να πάρει τη δόση, αλλάζει την Ευρώπη.

3. «Εχει αλλάξει η εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό». Πράγματι, η περσινή τρέλα με τα «ουάου» του Βαρουφάκη έχει αλλάξει. Αλλωστε, από τότε και μετά η κυβέρνηση Τσίπρα υπογράφει και εκτελεί όλες τις εντολές της τρόικας, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

4. «Με τον συμβιβασμό του Ιουλίου του 2015 σταματήσαμε την πορεία προς τον γκρεμό».Σωστά. Μόνο που τον γκρεμό τον είχαν φέρει πιο κοντά οι ίδιοι, με τις αυταπάτες και τις παλαβομάρες των προηγούμενων έξι μηνών.

5. «Σταματήσαμε τις απολύσεις, τις μειώσεις μισθών, την αποεπένδυση. Ο τουρισμός πάει από ρεκόρ σε ρεκόρ». Πράγματι, όλες οι επιχειρήσεις προσλαμβάνουν και δεν απολύουν πλέον, οι εργαζόμενοι βλέπουν κάθε μήνα αυξήσεις, οι επενδυτές κάνουν ουρά. Οσο για τον τουρισμό, ας ευχαριστούμε τον Αλλάχ (τόσα έγιναν στην Αίγυπτο και στην Τουρκία, πώς να πάνε εκεί τουρίστες;).

6. «Διασφαλίζουμε τα δικαιώματα των εργαζομένων». Πράγματι, ουδείς πλέον απολύεται, ουδείς εργάζεται ανασφάλιστος, ουδείς πληρώνεται με 100, 200 και 300 ευρώ το μήνα. Αλλά ο Τσίπρας πού να τα μάθει αυτά; Αυτός γνωρίζει μόνο την καλοπληρωμένη δουλειά των συμβούλων του και των κομματικών κομισαρίων στο Δημόσιο. Δουλεύει κανένας τους σε ιδιωτική επιχείρηση;

7. «Προστατεύουμε και αξιοποιούμε τη δημόσια περιουσία χωρίς λογικές ξεπουλήματος».Πράγματι, το Ελληνικό πουλήθηκε από την κυβέρνηση Τσίπρα κάτω από ένα δισεκατομμύριο. Ενώ όταν πήγαιναν να το πουλήσουν οι επάρατοι Σαμαροβενιζέλοι για τρία δισεκατομμύρια , οι ΣΥΡΙΖΑίοι είχαν ανεβεί στα κεραμίδια. Πράγματι, η ΤΡΑΙΝΟΣΕ πουλήθηκε από την κυβέρνηση Τσίπρα 45 εκατομμύρια, ενώ όταν οι Σαμαροβενιζέλοι πήγαιναν να την πουλήσουν 300 εκατομμύρια ο Σταθάκης του ΣΥΡΙΖΑ φώναζε ότι η τιμή ήταν προκλητικα χαμηλή! (εδώ).

8. «Οι κίνδυνοι έχουν τελειώσει οριστικά. Στο τέλος της διετίας φεύγουμε από το Πρόγραμμα»(η λέξη Μνημόνιο δεν ακούστηκε από τα χείλη του). Πράγματι, στο τέλος του 2017 τελειώνει το Μνημόνιο Τσίπρα-Καμμένου. Τότε θα μπορεί ο κ. Τσίπρας να το σκίσει, επιτέλους! Και μετά να παρακαλεί τον(όποιον) Σόιμπλε να υπογράψει το επόμενο.

9. Η περίοδος ασυλίας της μεγάλης φοροδιαφυγής έχει οριστικά τελειώσει. Ελέγχονται οι λίστες, έχουν βεβαιωθεί 900 εκατομμύρια». Πράγματι, ουδείς φοροδιαφεύγει πλέον στην Ελλάδα. Γιατί δεν μας λέει ο κ. Τσίπρας πόσα έχουν εισπραχθεί; Και γιατί, αφού οι φοροφυγάδες τρέμουν, τούς απευθύνει εκκλήσεις να φέρουν τα χρήματά τους από το εξωτερικό;

10. «Διατηρήσαμε τις κύριες συντάξεις. Καταργήσαμε τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές». Πράγματι! Γι΄αυτό οι συνταξιούχοι δεν προλαβαίνουν να μετράνε κάθε μήνα χαμένα ευρώ τους. Οσο για το ΕΚΑΣ, το πήρε το ποτάμι του Κατρούγκαλου.

Μετά από όλα αυτά, πράγματι «γυρίζουμε σελίδα», που διαβεβαίωσε ο Πρωθυπουργός, για να εισπράξει το τελευταίο (χλιαρό και απρόθυμο) χειροκρότημα του πλήθους των κρατικοδίαιτων ΣΥΡΙΖΑίων και ΑΝΕΛαίων, που είχαν κατακλύσει το Βελλίδειο. Η δική τους σελίδα σίγουρα είναι λευκή. Σίγουρα πιο λευκή από τη σελίδα των άλλων, των πολλών άλλων, που ο Πρωθυπουργός θέλει να «προστατεύσει». Γιατί ξέρει καλά ότι η δική τους σελίδα είναι γκρίζα και μαύρη. Και αυτοί ξέρουν ότι (όπως «με πορδές δεν βάφονται αβγά»), με επαναλαμβανόμενα ψέματα, δεν φεύγει η μαυρίλα. Αυτήν την μαυρίλα θα την βρει ο κ. Τσίπρας στις κάλπες του, όποτε κι αν τις στήσει.

*

[©Γιώργος Καρελιάς –Protagon.gr]

Πελάτες μου

03/09/2016 § Σχολιάστε

Έχουμε επέτειο

pasok2

nTBBo7b8c

pasok

μας οδηγεί.

οι φωτογραφίες είναι αγνώστων από το διαδίκτυο, όποιος ξέρει την πηγή τους να μας το πει.

*

 

Where Am I?

You are currently browsing the σκέψεις category at αγριμολογος.