αγριμολογος

José de Sousa Saramago (1922-1910)

Στις 18 Ιουνίου 2009, έναν χρόνο πριν πεθάνει, ο Ζοζέ Σαραμάγκου σημείωσε σ’ αυτό που θα ήταν το τελευταίο του τετράδιο:

«Περισσότερα από τριάντα χρόνια πριν έγραψα: το Καστέλο Νόβο είναι μια από τις συγκινητικές αναμνήσεις του ταξιδιώτη. Ίσως μια μέρα επιστρέψει, γιατί υπάρχουν εμπειρίες που δεν επαναλαμβάνονται. Ο ταξιδιώτης δεν θα μιλήσει ξανά για την ώρα, για το φως, για την υγρή ατμόσφαιρα. Το μόνο που ζητάει είναι να μην ξεχαστεί τίποτε απ’ όλα αυτά καθώς ανεβαίνει τις απότομες ανηφόρες. Μένουν λοιπόν το φως και η ώρα εκεί σταματημένα, στο χρόνο και στον ουρανό».

Και σταμάτησαν, ναι, το φως και η ώρα, ακριβώς ένα χρόνο μετά από εκείνο το ταξίδι όπου ο Ζοζέ Σαραμάγκου διάβασε αυτά τα λόγια στην παρέα των φίλων που τον συνόδευαν, και όλοι καταλάβαμε τότε, με την εμπειρία από τις δικές μας ζωές, ότι δεν θα καθόμασταν ξανά στα σκαλιά της πηγής του Καστέλο Νόβο, ότι το άκουσμα της κομμένης από τη συγκίνηση φωνής του συγγραφέα ταξιδιώτη ήταν ένα προνόμιο που δεν θα επαναλαμβανόταν ποτέ ξανά. […]

*

[Ζοζέ Σαραμάγκου, Το τελευταίο τετράδιο, εκδόσεις Καστανιώτη. Από τον πρόλογο της συντρόφου του Πιλάρ δελ Ρίο ―μτφρ. Αθηνά Ψυλλιά.

☆

©agrimologos.com

✽

Mιλούσε μιαν άλλη γλώσσα, την ιδιάζουσα διάλεκτο μιας
λησμονημένης, τώρα πλέον, πόλεως, της οποίας και είτανε,
άλλωστε, ο μόνος νοσταλγός.

*

[Νίκος Εγγονόπουλος, από τα Ποιήματα, B΄, Ίκαρος 1977

✽

Musique et paroles de Francis Cabrel

❂

Depuis le temps que je patiente
Dans cette chambre noire
J’entends qu’on s’amuse et qu’on chante
Au bout du couloir ;
Quelqu’un a touché le verrou

Et j’ai plongé vers le grand jour
J’ai vu les fanfares, les barrières
Et les gens autour

Dans les premiers moments j’ai cru
Qu’il fallait seulement se défendre
Mais cette place est sans issue
Je commence à comprendre
Ils ont refermé derrière moi
Ils ont eu peur que je recule
Je vais bien finir par l’avoir
Cette danseuse ridicule…

Est-ce que ce monde est sérieux ?
Est-ce que ce monde est sérieux ?
Andalousie je me souviens
Les prairies bordées de cactus
Je ne vais pas trembler devant

Ce pantin, ce minus !
Je vais l’attraper, lui et son chapeau
Les faire tourner comme un soleil

Ce soir la femme du torero
Dormira sur ses deux oreilles
Est-ce que ce monde est sérieux ?
Est-ce que ce monde est sérieux ?
J’en ai poursuivi des fantômes
Presque touché leurs ballerines
Ils ont frappé fort dans mon cou
Pour que je m’incline

Ils sortent d’où ces acrobates
Avec leurs costumes de papier ?
J’ai jamais appris à me battre
Contre des poupées
Sentir le sable sous ma tête

C’est fou comme ça peut faire du bien
J’ai prié pour que tout s’arrête
Andalousie je me souviens

Je les entends rire comme je râle
Je les vois danser comme je succombe
Je pensais pas qu’on puisse autant
S’amuser autour d’une tombe
Est-ce que ce monde est sérieux ?
Est-ce que ce monde est sérieux ?
Si, si hombre, hombre
Baila, baila

Hay que bailar de nuevo
Y mataremos otros
Otras vidas, otros toros
Y mataremos otros
Venga, venga a bailar…

Y mataremos otros

❂

écoute sur YOUTUBE »»»

❂