άσκηση
15/03/2013 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο άσκηση
– [22]
Ήμαστε ακόμη κάπως μακριά,
όχι όμως τόσο που να μη δω, έστω αμυδρά,
ότι γι ανθρώπους τιμημένους ήταν τούτος ο τόπος.
Dante Alighieri, Η Θεία Κωμωδία –Κόλαση, (από)Άσμα IV
“Είμαστε όντα που μας κοιτάζουν, μέσα στο θέαμα του κόσμου” λέει ο Maurice Merlot-Ponty. Ας πούμε λοιπόν καθαρά ότι αν κάποιος είναι δειλός εραστής δεν έχει παρά να σβήσει το φως, γιατί αν φοβάται το βλέμμα του· στο φως, τότε χώνεται κάτω από τη κουβέρτα του υποσυνείδητου. Άλλωστε τις περισσότερες φορές ο ερωτικός λόγος προφέρει αλήθειες καλύτερα στη μοναξιά, ας πούμε εκείνες τις ώρες αναμονής σε κάποια όχθη, έστω κοντά σε ένα ρείθρο πεζοδρομίου. Σκέφτεσαι με εκείνη την νεκρική ύπνωση και χάνεσαι εκεί όπου δεν υπάρχει πια θέση πουθενά για σένα, “σε πιάνει μία ήπια αιμορραγία που δεν εκδηλώνεται σε κανένα μέρος του σώματος”, κάπως έτσι τα λέει ο Roland Barthes. Επομένως· δεν έχεις άλλη πια επιλογή· παρά να βγεις έξω από τη επιρροή
του μοιραίου.
.
Στον φίλο Βασίλη Λαλιώτη
[όλες οι «ασκήσεις»]
.
[sine materia ·
11/03/2013 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο [sine materia ·
Β.
Είναι. Υπάρχει –και· χωρίς την ίδια παρούσα· επιβάλλεται. Μένει ως κριτήριο η μη-απτή ύπαρξή της. θα αποτελεί πάντα την υψηλή αξία του πολιτισμού –κι ας είμαστε μάρτυρες του εμπορικού ευτελισμού Της, κι ας καταναλώνεται, κι ας ενσωματώνεται και ως ψυχαγωγικό προϊόν. Πως εξηγεί κανείς την ανατριχιαστική μη-χρησιμότητα της αλληλουχίας των εικόνων, ας πούμε στις Μεταμορφώσεις ενός Οβιδίου · εκεί όπου αντικείμενα πόθου σφηνωμένα με βρόγχο στο έδαφος αρνούνται την αποχώρηση ώστε εντέχνως το επιβαλλόμενο από τον δημιουργό μοτίβο της καταδίωξης να επανέρχεται σ’ αυτά για μία, μοναδική επαφή κι έπεται, ταχέως, σε ανύποπτο χρόνο, η επόμενη μεταμόρφωση -αφήνοντας σύξυλη την προηγούμενη καθώς διατέλεσε το σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε κι οι αλληλοδιαδοχές συνεχίζουν να καταγράφουν, να αναδεικνύουν μεγαλόπρεπα την αδήριτη ενότητα όλων των άψυχων και έμψυχων πλασμάτων· μέσω αμέτρητων συνδυασμών – η αλληλουχία των «διατυπώσεων» στον τότε γραπτό λόγο, έχει την αξία της· όπως απέδειξε δύο σχεδόν χιλιάδες χρόνια μετά, η τεχνική του μοντάζ μια άλλης, σύγχρονης τέχνης, παιδί της βιομηχανικής εξέλιξης, αυτής που σήμερα ονομάζουμε
Κινηματογράφο.
✳︎
όλα κατηγορίας «sine materia» —>
◉
.
άσκηση
15/01/2013 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο άσκηση
– [20]
«κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια γιατί η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά»
[Γιώργος Σεφέρης]
Λιγοστά θα είναι• όπως λέει κι ο ποιητής• σαν σκοτεινοί κύκλοι• σαν δυο γυμνά αγκαλιασμένα σώματα στο χιόνι κι ένα ξεχασμένο τραγούδι εκεί• στο ακατοίκητο σπίτι που δεν έλαβε μήνυμά σου· κι η σημασία των γεγονότων που βυθίζεται ολόλευκη σε ασβεστόλακκο• κι ούτε στιγμή απραξίας στο αιωρούμενο• πάνω-ψηλά από την πόλη• ποδήλατο με ρόδες στο χρώμα των ματιών σου• κι άλλες πολλές ιστορίες που λιγοστά χρειάζονται λόγια να τις πούμε• προσευχόμενοι στο παλιό συννεφιασμένο μας πρόσωπο• γιατί εκεί• στο παλιό μας πρόσωπο είμαστε• φυλακισμένοι.
.
.
άσκηση
22/11/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο άσκηση
– [19]
Αργοπόρησα. Ίσως περίμενα το τέλος του φθινόπωρου. Κόλλησαν καλά πλέον τα θηράματα στο διαρκώς ανανεούμενο ακτινωτό νήμα κι ο ζωτικός χώρος κατακλύστηκε από μικρές σκουρόχρωμες κηλίδες. Ίσως οφείλεται και πάλι στη μικρή Βερενίκη που σιγοβράζει φυτεύοντας μικρές ρίζες εμπειρικών επαναστάσεων και που• σε τακτά διαστήματα ρέμβης φροντίζει δέντρα που εμφανίστηκαν αιφνιδίως στη κρεβατοκάμαρά της· όταν δυνατός, παγωμένος άνεμος σάρωσε παράκτιες περιοχές και τα δέλτα των ποταμών –τον υπόλοιπο χρόνο της η Βερενίκη τον έχει αφιερώσει στην ερμηνεία του φαινομένου.
.
αγριμολογος 