αγριμολογος

Δημήτρης Πετσετίδης (1940-2017)

✴︎

Τα φραγκόσυκα τρώγονται κρύα. Έτσι, ξυπνούσαμε με το χάραμα, παίρναμε ένα μαχαίρι κι ένα πιρούνι, κόβαμε μια κλάρα από σκίνο για να τινάζουμε τ’ αγκάθια και ανηφορίζαμε κατά το Μακροσπήλιο, στις φραγκοσυκιές. Ο πόλεμος είχε τελειώσει, αλλά εμείς δεν είχαμε ιδεί ακόμη τι θα πει ειρήνη.

Τα φύλλα κάθε φραγκοσυκιάς ήσαν γεμάτα από χαραγμένα αρχικά ονομάτων και ημερομηνιών. Περνούσαν οι χίτες την ημέρα, άφηναν τα επισκεπτήριά τους με σουγιάδες, περνούσαν οι αντάρτες τις σεληνόφωτες νύχτες, χάραζαν κι αυτοί το όνομά τους πάνω στα φύλλα. Και οι φραγκοσυκιές, απτόητες, συνέχιζαν να καρποφορούν, χωρίς να επηρεάζονται από τέτοια τράυματα, όσο πολλά κι αν ήσαν αυτά.

*
[Δημήτρης Πετσετίδης, Λυσσασμένες αλεπούδες, Κέδρος 2007

✴︎

Στράτης Μυριβήλης (1890-1969)

❊

Πήρα να διαβάσω ένα νέο μυθιστόρημα και είδα πως σε κάθε σελίδα υπήρχε και μια σεξουαλική περιγραφή. Σταμάτησα το διάβασμα, πήγα σ’ ένα φαρμακείο, αγόρασα δέκα λαστιχένιους προφυλαχτήρες καλής μάρκας, απ’ αυτές ποπυ διαφημίζουν τα δημόσια ουρητήρια. Τους φόρεσα στα δάχτυλά μου, κ΄έτσι ξανάπιασα άφοβα το «λογοτεχνικό έργο» και το τέλειωσα χωρίς φόβο και χωρίς «πάθος».

*

Βέβαια η τέχνη μπορεί να φυτρώσει πάνω στα πιο ακάθαρτα της ζωής. Μα αυτό θα πει να τη μετουσιώσει απόλυτα. Κι ο βασιλικός βγαίνει πάνω σε κοπριά ― όμως πώς μυρίζει αυτός!

*

Οι λόγοι που κάνουν τις βιβλιογραφίες των ασήμαντων σημειωματογράφων μου θυμίζουν ζωηρά τις όρνιθες που περιμένουν κάτω από την ουρά των γαϊδάρων πότε να πέσει κάτι, για ν’ασχοληθούν εμπεριστατωμένα μ΄αυτό. Τα περισσότερα αποδελτιωμένα κείμενα είναι κάτι τέτοιο και σε ποιότητα και σε καταγωγή.

❊

❀

τα προηγούμενα [i] – [ii] – [iii] – [iv] – [v] – [vi] – [vii] – [viii] – [ix]

Εντός της οικίας_3
– Όταν κύριος και κυρία ανεβαίνουν κλίμακα, ο κύριος πρέπει να προηγήται.
– Το άνοιγμα και κλείσιμον των θυρών πρέπει να γίνεται όσον το δυνατόν αθορύβως. Το δυνατόν επανειλημμένων κωδώνισμα ή το πολύ δυνατόν κτύπημα της εξωθύρας είνε κακή συνήθεια.
– Εισερχόμενοι οφείλομεν να κλείωμεν πάσαν θύραν, την οποίαν ευρήκαμεν κλειστήν. Εάν έκλεισε με κρότον η θύρα από αμέλειάν μας ή από τον άνεμον, πρέπει να ζητήσωμεν συγγνώμην. Επίσής πρέπει να κλείωμεν με προσοχήν τα θύρας και κατά την αναχώρησιν.
– Διερχόμενοι από δωμάτια πρέπει να προσέχωμεν, ώστε να μη παρασύρωμεν τους τάπητας, ούτε να προσκρούωμεν αδεξίως εις τας θύρας, τα έπιπλα και άλλα αντικείμενα.
– Καθήμενοι εις ανάκλιντρον πρέπει προσέτι να προσέχωμεν να μην μετακινούμεν τα προσκεφάλαια και τα σκεπάσματα.

*

Συνεχίζεται 

[Οδηγός της Οικοδεσποίνης, ετυπώθη τω 1930, Κεντρικήν πώλησις: Βιβλιοπωλείον Ιωάννου Σιδέρη ―Εν Αθήναις, Οδός Σταδίου 52.

❀