[φίλης ·
28/05/2020 § Σχολιάστε
Γραφικότητες. Ένας πρώην υπουργός
που απέλυσε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος
Νίκος Φίλης:
1. «Πιστεύω απόλυτα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει στις επόμενες εκλογές» [τις κέρδισε, αλλά κυβερνά η ΝΔ. Δεν πειράζει]
2. «Εκτιμώ απεριόριστα τον κ. Τσιόδρα ως γιατρό αλλά δεν θέλουμε Τσιόδρες να κυβερνούν την κοινωνία.» [Τι κρίμα που οι Τσιόδρες αποκατέστησαν την εμπιστοσύνη του κοινού στην επιστήμη και μας στέρησαν εκατοντάδες νεκρούς, ώστε να επανεκλεγούμε; Αλλά αλήθεια, πότε κυβέρνησαν οι Τσιόρδες;]
Όπως λέει ο φίλος Φώτης Πάλλας, ο Τσιόδρας «Δεν αδιαφορησε για ηλικιωμενους, Ρομα, προσφυγες, μεταναστες, μειονοτικους. Ηταν εκει για ολους. Αλλοτε αυστηρος, αλλοτε γλυκυς, παντα, ομως, πραος. Δεν κ α τ α δ ε χ θ η κ ε να εμπλακει σε σκοτεινες και βρωμικες κριτικες απεναντι στο προσωπο του. Και αποχαιρετησε ( μακαρι για παντα)»
Προσθέτω: επειδή ακριβώς δεν καταδέχθηκε να απαντήσει σε συκοφαντίες, εξαγρίωσε πολλούς που συνεχίζουν να θορυβοποιούν κακόφωνα εναντίον του. Δεν πειράζει, είναι οι παλιές ξεπερασμένες καχυποψίες που ακολουθούν α κ ό μ α πολλούς.
Γραφικότητες
[petites annonces ·
27/05/2020 § Σχολιάστε
❊
Στρίβω εδώ, δεξιά. Αριστερά σταθμευμένα αυτοκίνητα, δεξιά το ίδιο, περνώ μπροστά από το ξενοδοχείο, την μεγάλη πολυκατοικία· στη μικρή στρογγυλή πλατεία· στοπ. Κάνω τον γύρω της, έξοδο στον τρίτο δρόμο, άφθονες θέσεις στάθμευσης, διαλέγω μία, πληρώνω μισή ώρα, βάζω το χαρτάκι στο παρμπρίζ, παίρνω την τσάντα· πάω για καφέ, θερμοκρασία δεκατέσσερις βαθμούς Κελσίου, εντάξει. Κάθομαι, παραγγέλνω, ο καφές ήρθε· έχω απλώσει την εφημερίδα στο τραπέζι, η κοπέλα του ισπανικού βιβλιοπωλείου άργησε σήμερα, απέναντι, ο κομμωτής με τα μαύρα μόλις βγήκε από το μαύρο αυτοκίνητο, ανοίγει την πίσω πόρτα να βγει κι ο σκύλος του, αυτός δεν είναι μαύρος είναι μελί, στενόμακρος-κοντός με τεράστια αυτιά και μάτια πολύπειρα, υγρά, ανθρώπινα κάπως, όχι δεν είναι μαύρος. Ο κομμωτής με ξέρει, μου λέει καλημέρα, τον καλημερίζω, καλημερίζω και την κοπέλα του ισπανικού βιβλιοπωλείου που μόλις ήρθε κι έκατσε. Άρωμα πούρου από τον εβδομηντάρη βέλγο πίσω μου, ήρθε κι αυτός, δεν γυρίζω να πω καλημέρα, μ’ αυτόν δεν χαιρετιόμαστε, αυτός δε χαιρετά ποτέ κανέναν· ξέρω ότι θα διαβάζει πάλι αγγελίες της Le Soir, χρόνια τώρα· με ευλαβική προσήλωση· διαβάζει μόνο τις αγγελίες. Η ζωή δεν αναβλήθηκε ούτε σήμερα κι είναι Τρίτη. Το σκουπιδιάρικο του δήμου θα έρθει σε έντεκα λεπτά και είκοσι δευτερόλεπτα, αυτό δεν πρόκειται να το καλημερίσω, παράγει ανεπίτρεπτα πολλά ντεσιμπέλ. Σκέφτομαι τις αγγελίες, ίσως παρουσιάζουν ενδιαφέρον. Ελπίζω το σκουπιδιάρικο να μην έρθει σήμερα.
*
[α΄ δημοσίευση 05/05/2009
❊
[Έβρος και πατριδοκαπηλία
26/05/2020 § Σχολιάστε
❈
Περι το 1975, σαν ιδιώτης μηχανικός, ανέλαβα να κατασκευάσω μια γέφυρα Μπελεϋ που να συνδέει το Πέταλο του Πέπλου, έκτασης 8.000 στρεμμάτων, ανατολικά του Έβρου, με την δυτικά του ποταμού ελληνική επικράτεια. Τότε εντυπωσιάστηκα από μια άγνωστη για μένα πραγματικότητα. Τα χωράφια Ελλήνων και Τούρκων, ανατολικά του ´Εβρου, βρίσκονταν διπλα διπλα χωρίς κανένας φράχτης να τα χωρίζει. Οι αγρότες ,Έλληνες και Τουρκοι, όργωναν και θέριζαν τα χωράφια τους μοχθώντας, συνεργαζόμενοι και συναναστρεφόμενοι σαν γείτονες που ήταν, παρά τις δύσκολες περιόδους έντασης που βίωσαν οι δυο χώρες. Αυτό συμβαίνει μέχρι σήμερα. Το ίδιο συνέβαινε και στην περιοχή των Ιμιων, μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων ψαράδων. Ώσπου οι σημαίες που σήκωσαν αλόγιστα στην βραχονησίδα κάποιοι «υπερπατριώτες» άνοιξαν τους ασκούς του Αιολου και παρά λιγο οι δυο χώρες να εμπλακούν σε ενα καταστροφικό πόλεμο. Ευτυχώς στον Έβρο επικράτησαν οι ψύχραιμοι και δεν υπήρξε συνέχεια σε μια ένταση που ξεκίνησε από fake news κάποιων τοπικών ιστοσελίδων με φωτογραφίες τουρκικών σημαιών και δήθεν εισβολή Τούρκων στρατιωτών σε ελληνική έκταση. Μεχρι που ο πρέσβης της Τουρκίας μίλησε για ενα τεχνικό ζήτημα εφαρμογής των συντεταγμένων. Το δυσάρεστο είναι ότι εκτος από τους συνήθεις εθνικιστές και πολεμοκάπηλους, πήραν συγκρουσιακή θέση στο επεισόδιο και πολιτικες δυνάμεις που δεν έχουν στο DNA τους την πατριδοκαπηλεία.
[πηγή: ©Γιάννης Λασκαράκης, στο facebook
❈
[νύχτα, ακουμπισμένος στο στηθαίο ενός γεφυριού ·
25/05/2020 § Σχολιάστε
Marguerite Yourcenar για Oscar Wilde
❊
Mια άσκημη νύχτα ο κύριος Wilde, ακουμπισμένος στο στηθαίο του Pont-au-Change, κοίταζε το νερό να κυλάει και αναρωτιότανε αν δεν ήταν καιρός να τελειώσει αυτό το αστείο. Η ζωή, μια αποτυχημένη τραγωδία που κινδυνεύεις να πεθάνεις πριν από την πέμπτη πράξη ή, το χειρότερο, να επιζήσεις. Λοιπόν, «νικημένος, γελοιοποιημένος απ’ το νόμο», όπως το είπε o Verlaine για τον εαυτό του, δεν έπαιρνε άλλωστε κατάκαρδα τα πράγματα, ο κύριος Wilde κοίταζε την μαυρίλα του ουρανού, το σκοτεινό νερό και το γκρίζο στηθαίο, όταν επρόσεξε πως δεν ήταν μόνος. Ένας άντρας αξιολύπητος και κουρασμένος όσο και εκείνος, κοίταζε τον Σηκουάνα. Τι άλλο μπορεί να κάνεις μέσα στη νύχτα ακουμπισμένος στο στηθαίο ενός γεφυριού αν δε σκέφτεσαι την αυτοκτονία;
Ο Wilde συγκινημένος μισοκοίταζε σε αυτό τον σύντροφό της εξουθένωσης. Έπειτα βάζοντας το χέρι στο νόμο του υποτιθέμενου αυτοκτόνου, και μ’ ένα τόνο παρ’ όλ’ αυτά βρετανικό:
― Φτωχέ μου φίλε, είσαι απελπισμένος;
― Εγώ; είπε ο άνθρωπος που γύρισε σαστισμένος. Όχι Κύριε, είμαι Κομμωτής!
Είναι χαρακτηριστικό πόσο ο Wilde, αποκαμωμένος αλλά δανδής ως το τέλος, δεν μπόρεσε να πιστέψει πως η τραγικότητα και η κοινοτοπία θα μπορούσαν να ταιριάζουνε και πως ένας κομμωτής, επίσης, θα ήτανε ένας απελπισμένος.
Marguerite Yourcenar
μτφρ. Άννα Αγγ. Σικελιανού, περιοδικό λέξη, Μάιος 1990.
αγριμολογος 