[Οι τραμπουκισμοί κατά δημοσιογράφων, είναι επίθεση κατά της Ελευθερίας του Λόγου

11/02/2020 § Σχολιάστε

Μπόχουμ δέρνουμε; Όχι!
Πορτοσάλτε; Ναι, αμέ!

του ©Σακελλάρη Σκουμπουρδή στο Andro.gr

Με αφορμή τους τραμπουκισμούς κατά Άρη Πορτοσάλτε, θυμηθήκαμε παλιά διαφήμιση, όπου χουλιγκάνοι μπουκάρουν σε λεωφορείο, ρωτώντας άσχετους επιβάτες τι Ομάδα είναι, ώστε, αν τυχόν είναι Άλλου ‘Δόγματος’, να τους δείρουν. Και εκεί ένας τυπάκος, για να γλιτώσει, επινοεί φοβερή λυτρωτική απάντηση, ξεστομίζοντας πνιχτά: «Μπόχουμ!». Έτσι, υπαινισσόμενος «μην-με-δείρετε,-δεν-είμαι-από-τους-Άλλους!», ψάρωσε/γείωσε τους τραμπούκους («Μπόχουμ δέρνουμε;») που αμίλητοι/σαστισμένοι μαζεύτηκαν φρόνιμα στις θέσεις τους.

Άλλο δημοσιογραφία Πορτοσάλτε άλλο φασισμός
Όλοι πήραμε χαμπάρι, λοιπόν, ότι προχτές οι Ρουβίκωνες, ως αξιοπρεπή και κανονικά κουκουλοφόρα Τάγματα Εφόδου, πήγαν και τρομοκράτησαν τον Πορτοσάλτε. Και όποιος αντιλαμβάνεται ορθολογικά την δημοσιογραφία, δεν μπήκε στον κόπο να μετρήσει ποιοτικά την δουλειά του Α.Π.: ουδεμία σχέση έχουν δημοσιογραφική ποιότητα και ξύλο («Πορτοσάλτε-δέρνουμε;-Άμα-είναι-‘καλός’-όχι;-Άμα-είναι-κακός-ναι;»…).

Αφού είναι αυτονόητο στην Δύση ότι δημοσιογραφία σημαίνει να λέει ο δημοσιογράφος αυτό που νομίζει -χωρίς να φοβάται μήπως φάει ξύλο- και ότι μόνο στα βαθιά ισλάμ αυτό δεν είναι αυτονόητο. Αλλά, εμείς, δεν χάνουμε ευκαιρία να δικαιώνουμε όσους θεωρούν την ελληνική κοινωνία προνεωτερική*.

Και διαχρονικά (χτες μόνο ήταν περί Πορτοσάλτε), η Δικτατορία του Κατιναριάτου ξετυλίγεται νικηφόρα. Ξεκατινιάζονται, τρελαίνονται, αντιπολιτεύονται, τσακώνονται όλοι εναντίον όλων, αλλάζοντας διαρκώς θέσεις και ‘ιδέες’.

Ροπή σε τυφλή βία και ανεμπόδιστος (ως-πότε;) ανορθολογισμός μάς οδηγούν στα καθοδικά σπιράλ. Επιμένουμε («2021 ευκαιρίες για ένα πληρέστερο Διαφωτισμό): ας διαθέτει νεωτερικά στοιχεία το Κράτος-Κέλυφος, η προνεωτερική κοινωνία το γειώνει κανονικά.

Δυστυχώς πάλι Πακετοποίηση
Έτσι, λοιπόν, προχτές αναδιχάστηκε η «Σοσιαλμηντιακή-Κοινωνία-Πολιτών» διερωτώμενη «άξιζε ή όχι στον Πορτοσάλτε να τραμπουκιστεί;»: ανείπωτος ο φαιδρός απολογισμός. Δυστυχώς, μια προσεκτική παρατήρηση του τι-λέει-ποιος, πάλι καταλήγει στο συμπέρασμα ότι -βυθισμένοι στα κλισέ- χάνουμε την καθαρή πολιτική νόηση. Δεν σκεφτόμαστε α-λα-καρτ, αλλά βάσει έτοιμων μενού (δεν έχουμε στυλ, τυφλά ακολουθούμε μόδες). Τρέχουμε ξοπίσω από ένα επιλεγμένο ηγετικό/παραταξιακό πακέτο  και αναμασάμε ανεπεξέργαστα, άγαρμπα, αντιφατικά την «γραμμή» του για όποιο ζήτημα «ερωτηθούμε» στα σόσιαλ-μήντια. Οπότε…

Όθεν και ερμηνεύεται το θλιβερό χτεσινό Πορτοσάλτειο-Δικαστικό-Καρακατσουλιό. Νεοδημοκράτες τον στήριζαν -κομματικά (αν πάθαινε τα ίδια ο Μπαξεβάνης θα έλεγαν «καλά-να-πάθει-το-σίχαμα»)-, ενώ Ναι-μεν-αλλά-δες Κιναλιστές καταδικάζανε την βία, «αλλά δεν ξεχνάω τα λόγια του για την ‘λιποθυμία…». Και οι Τσέοι: όχι στη βία, αλλά, «του-ΣΚΑΪ-τα-καμώματα-τα-βλέπει-η-μέρα-και-γελά,-καλά-του-κάνανε». Άλλως ειπείν, «είμαστε κατά του βιασμού, αλλά και το κοριτσάκι τα ‘θελε, με-τέτοιο-μίνι-που-φορούσε»…

Όλοι συναρτούσαν δημοσιογραφική ποιότητα με άσκηση βίας: Δεν έχει ωστόσο καμιά σημασία πόσο εκτιμάμε-ή-όχι, όμως, τον κάθε τραμπουκιζόμενο/προπηλακιζόμενο. Το πρόβλημα είναι μόνο κάθε τραμπουκισμός/προπηλακισμός καθ’ εαυτόν. Ουδείς βιασμός είναι ‘συζητήσιμος’, όπως και ουδεμία άσκηση βίας, αδιακρίτως ποιοτικής/ποσοτικής/άλλης αιτιολόγησης.

Ξανα-μανα-θυμητικά
Εύλογα θεωρούμε ‘τραμπουκισμό’ κάθε ναζιστική βία. Αλλά, διαχρονικά αποκαλούσαμε ‘εκτέλεση’ κάθε τρομο-δολοφονία. Και τώρα λέμε ‘παρέμβαση’ κάθε χαμηλής έντασης τρομοκρατία των αναρχοτραμπούχαλων Ταγμάτων Εφόδου, που κατ’ ευφημισμόν αποκαλούσαμε ‘τα παιδιά’  -και τώρα τρυφερά αποκαλούμε ‘μπαχαλάκηδες’.

Ανάλογα καθοδηγούμενη/ντρεσσαρισμένη στην τυφλή βία η ανορθολογική κοινωνία μας, αδυνατεί να ξεκαθαρίσει αν πρέπει να καταδικάζουμε τα Τάγματα Εφόδου αδιακρίτως. Ή -ακόμα και αν αυτά κριθούν καταδικαστέα- παίζει η πράξη τους να ‘ναι αποδεκτή, εφόσον στράφηκε κατά αντιπαθούς προσώπου (οπότε το συζητάμε!).

Όταν πριν οκτώ χρόνια εκδηλώσαμε την ανάλυση περί ‘Καλής’ Πολιτικής Βίας και Ποικιλόχρου Ακροδεξιού Φαινομένου και Κόκκινων-και-Μαύρων-Ταγμάτων-Εφόδου και περί Δόγματος-‘Εχθρός-Μίσος-Βία’ και Αντιμνημονιακού Ανεξυριζαυγιτισμού, πολλοί άρχισαν να μας εγκαλούν ως δεξιούς μάρτυρες της «Ανιστόρητης-Θεωρίας-των-Δύο-Άκρων». Είχαμε ξεχάσει πλέον τους εμπρησμούς στα βιβλιοπωλεία του Άδωνι («κακώς τον κάψανε, αλλά και αυτός πολύ-ακροδεξιός-ρε-φίλε»). Φούντωνε τώρα ο Ανεξυριζαυγιτισμός και το αυγό του φιδιού βαϊμαρικότατα μάς γούρλωνε σιγά-σιγά τα μάτια.
Ανύπαρκτη Υγειονομική Ζώνη έναντι Ναζί
Τότε ξεχάσαμε ότι αυτονόητα το δημοκρατικό-πρόταγμα ασυζητητί υπερβαίνει κάθε μνημονιακό-πρόταγμα, έτσι ωσμώθηκαν Άνω-και-Κάτω-Πλατεία και κουμπαριάστηκε ο Ανεξυριζαυγιτισμός. Αυτός λίγο αργότερα στην Βουλή ψήφιζε (αγκαλιά-Ζωή-Βούτσης-Κασσιδιώταροι) παρέα στην ίδια κάλπη, στοχεύοντας τον ναι-μεν-δημοκρατικό-αλλά-κυρίως-Μνημονιακό Βενιζέλο. Από τον οποίο ουδέποτε έκτοτε ζήτησε συγγνώμη (μήτε-από-την-Δημοκρατία-φυσικά) ο ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον μόνο για εκείνη την ψήφο…

Τώρα με χαρά βλέπουμε αρκετούς, που μας έλεγαν ‘δεξιούς’, από τότε να έχουν πρακτικά μεταστραφεί, αποδεχόμενοι ότι οι αναρχοφασίστες Ρουβίκωνες αποτελούν Τάγματα Εφόδου και ότι ΟΥΔΕΜΙΑ ‘Καλή Βία’ στέκει στην Φιλελεύθερη Δημοκρατία (Φ.Δ.). Άρα, τώρα ανεπιφύλακτα υιοθετούν και την (‘ανιστόρητη’ τότε) Θεωρία-των-πολλών-Άκρων-ή-Θεωρία-της-‘Καλής’-Πολιτικής-Βίας, δηλαδή τελικά το απλό πλαίσιο της Φ.Δ.

Οι υπόλοιποι ακόμα συνεχίζουν (Αυριανιζμένο Συριζοποιηθέν ΠΑΣΟΚ) αμετανόητα να ‘ξεχνάνε’ εκείνη την άθλια/γελοία πρόταξη του αντιμνημονιακού έναντι του δημοκρατικού. Όπως και την περίοδο που έγινε δολοφονική επίθεση φασιστοτραμπούκων κατά Χατζηδάκη, ο Τσίπρας έλεγε «Δεν θα λογοκρίνουμε την (σ.σ.-αντιμνημονιακή-πλην-αντιδημοκρατική) οργή του λαού», άτυπα κλείνοντας το μάτι στο βάρβαρο/πανάθλιο «να-καεί-να-καεί-το-μπουρδέλο-η-Βουλή».

Τότε, που χαλκευόταν η ανεξυριζαυγιτιζμένη κουμπαριά, είχε εγερθεί η κουβέντα περί αναγκαιότητας κάποιας ‘Υγειονομικής Ζώνης’, που θα επέβαλλε, ό, τι και αν χωρίζει (μνημόνιο) τις δημοκρατικές δυνάμεις, να μην τις ενώνει με ακραίους-ναζί. Ο ΣΥΡΙΖΑ αγρόν ηγόραζε. Κάπως έτσι, εξοικειωθήκαμε με το Ναζί-Τέρας, για το οποίο ανεπιμέριστες ευθύνες ακόμα εκκρεμούν…

Υγειονομική Ζώνη για κάθε ‘Καλή’ Βία, τώρα!
Ας πούμε, λοιπόν, σε όσους θεωρούν ‘παρέμβαση’ τους Ρουβικώνειους φασιστοτραμπουκισμούς, ότι και αυτούς οφείλει η Δημοκρατία άμεσα να τους θέσει σε ανάλογη καραντίνα Υγειονομικής Ζώνης. Καιρός-δεν-είναι-πια; Ας τελειώνουμε με την ανορθολογική υιοθέτηση της Τυφλής Βίας, τα Ποικιλώνυμα Τάγματα Εφόδου που ανεξέλεγκτα ακόμα εκσομαλίζουν τον τόπο. Στην Μόρια Ναζί κατά μεταναστών, Τραμπουβίκωνες στο ΠΑΠΕΙ (πρυτανικό γραφείο προάλλες, γραφεία ΔΑΠ κουκουλοφόροι χτες), στον Πορτοσάλτε χτες, βίαιες κουκούλες παντού. Κάθε μέρα μια σπρωξιά τυφλής βίας στο καθοδικό σπιράλ.

Ώρα να πιεστεί ο ΣΥΡΙΖΑ, (ως ευλόγως-‘ασαφής’), μαζί και η (ατυχώς/αναιτίως-‘ασαφής’) Φώφη**. Να συναποφασίσουν όλες οι δυνάμεις της Δημοκρατίας, να αποκλείσουν κάθε πυροβολημένη ‘Καλή’ Βία σε ευκρινή δημοκρατικά οριοθετημένη Υγειονομική Ζώνη, με την οποία αποφασιστικά κόβει σχέσεις κάθε Δημοκρατική Πολιτική Δύναμη. Αυτή είναι μια μείζων εθνική προτεραιότητα: να σπάσει ο καθηλωτικός βίαιος φαύλος κύκλος του προνεωτερικού/ανορθολογικού Εκσομαλισμού. Είναι ώρα σχετικής ανάληψης ευθυνών.

________

* Έχουν πλάκα κάποιοι που ειρωνεύονται την άποψη ότι η κοινωνία μας είναι προνεωτερική (κολακεύοντας όσους μοδάτους εκθειάζουν ως νεωτερική την Ελλάδα). Έτσι, τώρα, εξηγούν πόσο ουσιωδώς (προνεωτερικοί)/ανορθολογικοί είμαστε τελικά (αφού διαχρονικά συσχετίζουμε βία με έκφραση γνώμης). Πολύ χαριτωμένη η Δικτατορία του Κατιναριάτου.
** Μαζί και η κοινωνία. Όσοι, έλεγαν χτες περί Πορτοσάλτε, «νταξ, χιουμοράκι κάναμε, αλλά ούτε και χαλαστήκαμε που τραμπουκίστηκε». Ή «Σιγά τις Ερυθρές Ταξιαρχίες» -δηλαδή δεν τρομοκρατούν οι κουκουλοφόροι Ρουβίκωνες (άλλοτε μεν απλώς πετώντας τρικάκια, άλλοτε, όμως, καίγοντας/σπάζοντας ολοκληρωτικά)…

***
Πηγή : Andro.gr via Ροΐδη & Λασκαράτου Εμμονές

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading [Οι τραμπουκισμοί κατά δημοσιογράφων, είναι επίθεση κατά της Ελευθερίας του Λόγου at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: