αγριμολογος

Αλλοτινά.

διαβάζουμε τα προηγούμενα [i] – [ii] – [iii]

Τα γεύματα-1
-Πρό πάντων απαιτείται από έκαστον προσκεκλημένον να προσέρχεται καθαρά και κατάλληλα ενδεδυμένος, την ωρισμένην ώραν του φαγητού. Αλλά και χωρίς την παρουσίαν ξένων, τα μέλη της οικογενείας πρέπει να προσέρχωνται εις το φαγητόν ευπρεπώς ενδεδυμένα και κτενισμένα. Προσέτι η ευπρέπεια απαιτεί να πλύνωμεν τα χείρας πρό του γεύματος και μετά το γεύμα, και ει δυνατόν τους οδόντας και το στόμα μετά το φαγητόν.
– Οι φιλοξενούμενοι δεν κάθηνται εις την τράπεζαν πριν υποδειχθή εις αυτούς από τους φιλοξενούντας η θέσις των και προσκληθούν να καθίσουν. Οι νέοι κάθηνται μετά τους πρεσβυτέρους. Εις οικογενειακήν τράπεζαν, όπου έκαστος έχει ωρισμένην θέσιν, περιμένουν να καθίση πρώτη η οικοδέσποινα. Τας θέσεις μας λαμβάνομεν όσον το δυνατόν αθορύβως. Εάν εις οικογενειακόν γελύμα υπάρχουν προσκεκλημένοι, τα νεώτερα μέλη της οικογενείας κάθηνται ταλευταία.
– Αφού καθίσωμεν, ανοίγομεν την πετσέταν και την απλώνομεν εις τα γόνατά μαςανοίγομεν την πετσέταν και την απλώνομεν εις τα γόνατά μας.
– Δεν αρχίζομεν να τρώγωμεν πριν κάμη αρχήν ο οικοδεσπότης ή η οικοδέσποινα. Πριν αρχίσωμεν κάμνομεν το σημείον του Σταυρού, κατά την ευλαβλή συνήθειαν των πατέρων μας.

*

Συνεχίζεται 

[Οδηγός της Οικοδεσποίνης, ετυπώθη τω 1930, Κεντρικήν πώλησις: Βιβλιοπωλείον Ιωάννου Σιδέρη ―Εν Αθήναις, Οδός Σταδίου 52.

❀

Αλλοτινά.

❀

διαβάζουμε τα προηγούμενα [i] – [ii]

Της Οικοδεσποίνης: Κοινωνικαί σχέσεις [iii]
– Οσάκις ομιλούντες αναφέρωμεν άλλα πρόσωπα και τον εαυτόν μας, πρέπει τον εαυτόν μας ν’ αναφέρωμεν μετά τους άλλους· το «Εγώ» να έρχεται πάντοτε τελευταίον.
– Είναι απρεπές να διακόπτωμεν άλλον ομιλούντα. Εντούτοις, εάν είμεθα υποχρεωμένοι ν’ αναφέρωμεν εν τω μέσω της ομιλίας άλλο σχετικόν τι γεγονός, πρέπει να εκφράσωμεν τούτο με λεπτότητα, αφού προηγουμένως ζητήσωμεν ευγενώς την άδειαν.
– Αναγκαζόμενοι να ομιλήσωμεν προς άλλον συνομιλούντα με τρίτον, πρέπει να δικαιολογηθώμεν.
– Πρέπει να μεταχειριζώμεθα επιεικώς τους βραδύγλωσσους. Είνε αγενές να θέτωμεν αυτούς εις αμηχανίαν με μειδιάματα και με ειρωνικάς ή παραινετικάς παρατηρήσεις, διότι τοιουτοτρόπως το κακόν όχι μόνον δεν διορθώνεται, αλλά και αυξάνει.
– Κατά την συνομιλίαν πολλών είνε άτοπον να φεύγη εις εξ αυτών πριν τελειώση ο ομιλών την ομιλίαν του.
– Εις συναναστροφήν η ευθυμία είνε ευχάριστος όταν δεν παρεκτρεπεται. Οι θορυβώδεις γέλωτες είνε πάντοτε απρεπείς.
– Ας αποφεύγωμεν να φαινώμεθα άθυμοι ή και σκυθρωποί ομιλούντες περί δυσαρέστων υποθέσεων εις τόπους ευθυμίας, εις το θέατρον, εις συναυλίας και εις συναναστροφάς εν γένει.

*

[Οδηγός της Οικοδεσποίνης, ετυπώθη τω 1930, Κεντρικήν πώλησις: Βιβλιοπωλείον Ιωάννου Σιδέρη ―Εν Αθήναις, Οδός Σταδίου 52.

❀

Συνεχίζεται.

❀

Αλλοτινά.

❀

διαβάζουμε το προηγούμενο [i]

Της Οικοδεσποίνης: Κοινωνικαί σχέσεις [ii]
– Είνε απρεπές να διακόπτωμεν την ομιλίαν των άλλων με υπερβολικάς εκφράσεις θαυμασμού και επιδοκιμασίας. Εν γένει ας προσπαθούμε να περιορίζωμεν την εκδήλωσιν των εντυπώσεών μας.
– Ας προσπαθούμεν να είμεθα πάντοτε ευγενείς και πρόθυμοι, προ πάντων προς τους πρεσβυτέρους.
– Όταν μας απευθύνη άλλος τον λόγον ονομαστί, οφείλομεν εις ένδειξιν αβρότητος και προθυμίας να απαντήσωμεν λέγοντες και ημείς το όνομά του. Η ξηρά απάντησις «Πώς;» ή «Τί;» δεν είνε ευγενής, και το απλούν «Παρακαλώ» είνε ανεπαρκές.
– Όταν θέλωμεν ν’ απαντήσωμεν με έν απλούν «Μάλιστα» ή «Όχι» προσθέτομεν και το όνομα εκείνου, προς τον οποίον απευθυνόμεθα.
– Δεν αρμόζει οι νεώτεροι να αναλαμβάνουν την διεύθυνσιν της ομιλίας εις κύκλων πρεσβυτέρων.
– Όταν νέα κόρη προσαγορεύεται από πρεσβύτερον ή εν γένει από πρόσωπον υψηλοτέρας περιωπής, ιστάμενον όρθιον, πρέπει να ανασηκωθή παρευθύς και να μην καθίση ή απομακρυνθή εκτός εάν ο ομιλών λάβη θέσιν πλησίον και προσκαλέση την νέαν να καθίση.

*

[Οδηγός της Οικοδεσποίνης, ετυπώθη τω 1930, Κεντρικήν πώλησις: Βιβλιοπωλείον Ιωάννου Σιδέρη ―Εν Αθήναις, Οδός Σταδίου 52.

❀

Συνεχίζεται.

❀

Αλλοτινά.

❀

Της Οικοδεσποίνης: Κοινωνικαί σχέσεις
– Διά να εκφράζομεν τας σκέψεις μας όσον το δυνατόν ευκρινώς και συντόμως, πρέπει να συνηθίσωμεν να εκλέγωμεν φράσεις απλάς και σαφεις. Στολισμός της γυναίκας ιδίως είναι η απλότης εις όλα. Καλόν είναι ν’ αποφεύγωμεν και τας εκφράσεις, των οποίων την έννοιαν δεν γνωρίζωμεν ακριβώς. Πρό πάντων ας σκεπτώμεθα πριν ομιλήσωμεν, και ας μην ομιλούμε απλώς και ώς έτυχε. Βεβαίως είναι προτιμότερον να λέγωμεν ολίγα παρά πολλ΄και περιττά. Ο φλύαρος κουράζει τους ακουόντας.
– Πρέπει να συνηθίσωμεν να προφέρωμεν ευκρινώς και ευαρέστως· επίσης ν’ αποφεύγωμεν πολύ βραδείαν και πολύ ταχείαν ομιλίαν. Ησύχως ρέουσα γυναικεία φωνή προξενεί εξόχως ευάρεστον εντύπωσιν, ενώ η ασαφλης ομιλία κουράζει τον ακουόντα και γίνεται αφορμή περιττών ερωτήσεων. Πρέπει να ομιλώμεν πάντοτε τόσν βραδέως, ευκρινώς, και με αρμόζοντα τονισμόν, ώστε να γινώμεθα καταληπτοί χωρίς κόπον.
– Ομιλούντες ας αποφεύγωμεν περιττάς χειορονομίας. Η στάσις μας ας είνε απροσποίητος και όσον δυνατόν ήσυχος.

*

[Οδηγός της Οικοδεσποίνης, ετυπώθη τω 1930, Κεντρικήν πώλησις: Βιβλιοπωλείον Ιωάννου Σιδέρη ―Εν Αθήναις, Οδός Σταδίου 52.

❀

Συνεχίζεται.

❀