[Ύμνος στην Επιστήμη·

14/11/2016 § Σχολιάστε

Alexander Pope (1688 – 1744)

pope14-11-16

fav_separator

Πηγάζει η ελπίδα αιώνια στων ανθρώπων τα στήθη
Ποτέ τους Τώρα, πάντα Μέλλει τους, να είναι ευλογημένοι
Άβολα η ψυχή, από τον δικό της οίκο αποκλεισμένη
Κάθεται και μακρηγορεί για τη ζωή που θά ‘ρθει.

Αλί, ο φτωχός Ινδιάνος με τ’ άμαθο μυαλό
Που στα νέφη βλέπει τον Θεό, κι ακούει τον στον αγέρα.
Την ψυχή του δεν έχει μάθει να πετά περήφανη Επιστήμη
Μακριά στου ήλιου τα περάσματα, ψηλά στον Γαλαξία.
Κι όμως η Φύση απλή, της ελπίδας του έχει δώσει
Πέρα από τη βουνοκορφή έναν πιο ταπεινό παράδεισο.

Δοκίμιο περί ανθρώπου (An Essay on Man), 1733-1734
Απόδοση στα ελληνικά ©Μιχάλης Παναγιωτάκης από το βιβλίο του Michael Shermer, «Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν σε παράξενα πράγματα;» -Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης

fav_separator
Hope springs eternal in the human breast:
Man never is, but always to be blest.
The soul, uneasy and confined from home,
Rests and expatiates in a life to come.

  • Line 95.

Lo, the poor Indian! whose untutored mind
Sees God in clouds, or hears him in the wind;
His soul proud Science never taught to stray
Far as the solar walk or milky way;
Yet simple nature to his hope has giv’n,
Behind the cloud-topped hill, an humbler heav’n.

  • Line 99.

nTBBo7b8c

Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading [Ύμνος στην Επιστήμη· at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: